ZOMERGASTEN

Er zijn jaren voorbij gegaan waarin ik niet naar Zomergasten heb gekeken. Ik had het wel gezien. Op een gegeven moment leek het erop alsof het niet zo zeer van belang was wat er in het programma te zien en horen viel, maar wie het presenteerde. Het (mogen) presenteren van het programma leek een soort journalistieke prijs te worden, waarover uitgebreid werd gespeculeerd en gedebatteerd.

Gisteren besloot ik weer eens te kijken. Na een uur vond ik het wel weer genoeg. Hoe boeiend is Mark Rutte nou helemaal? Hij luistert graag naar Bach. Ik ook. Hij vindt zowel de Engelse als de Amerikaanse tv-serie 'House of Cards' goed. Ik ook. Ik kreeg dus niet veel nieuws te zien.

Thomas Erdbrink vroeg op een gegeven moment of hij Rutte alles mocht vragen, ook over zijn liefdesleven. Dat mocht. Veel mensen schijnen zeer nieuwsgierig te zijn naar Ruttes liefdesleven. Ik weet niet of Thomas daar nog aan toe gekomen is. Ik ga het niet checken bij 'Uitzending gemist', want het zal me worst wezen.

IK zit me nu te bedenken dat het eigenlijk verwonderlijk is dat het programma nog steeds bestaat. Het is toch helemaal niets voor jongeren om ruim drie uur naar dezelde persoon te moeten kijken en luisteren. De tv is er toch voor de jongeren? Nou ja, natuurlijk ook voor liefhebbers van taaarten en boeren.

GUNSTBETOON

We doen het graag, gewoon thuis met familie of vrienden of in de wachtkamers van ziekenhuizen: praten/klagen over de hoge en steeds maar stijgende kosten van de gezondheidszorg. Dan lees je deze kop in de Volkskrant:

Farmaceuten betalen miljoenen aan artsen

Vooral reumatologen, longartsen en internisten profiteren

De Volkskrant heeft onderzocht wat artsen zoal ontvingen. Het onderzoek levert een ranglijst op met bijna 2.400 betaalde artsen. Zij kregen vorig jaar 5,6 miljoen euro van farmaceutische bedrijven. Het meeste industriegeld (ruim 2,2 miljoen euro) ging naar de post gastvrijheid: farmaceuten betaalden artsen die congressen bezochten een deel van hun reis- en verblijfskosten. Daarna komen de vergoedingen voor spreekbeurten (1,4 miljoen euro).

Ja, ik weet het: € 5.600.000 is maar een miniem deel van de totale kosten van de gezondheidszorg, maar het zijn wel kosten die wij met ons allen ophoesten en die gaan naar artsen die bepaald niet tot de minstverdienenden in onze samenleving behoren.

Het doen van die betalingen wordt in de Geneesmiddelen wet "gunstbetoon" genoemd, dat als volgt wordt gedefinieerd: "het in het vooruitzicht stellen, aanbieden of toekennen van geld of op geld waardeerbare diensten of goederen met het kennelijke doel het voorschrijven, ter hand stellen of gebruiken van een geneesmiddel te bevorderen". (Onderstreping toegevoegd.)

Anders gezegd: artsen worden door een farmaceutisch bedrijf 'omgekocht' om juist de geneesmiddelen van dat bedrijf voor te schrijven. Uit het onderzoek van de Volkskrant blijkt dan ook dat artsen inderdaad vaak de middelen van een farmaceutisch bedrijf voorschrijven van hetwelk ze zo'n douceurtje hebben ontvangen, ook al is er een beter of goedkoper middel van een ander bedrijf beschikbaar.

Voor alle duidelijkheid: het doen van die betalingen mag dus allemaal van de (Geneesmiddelen)wet, dus van de overheid. Ik heb dat eens nagekeken en er zijn zelfs "Beleidsregels gunstbetoon Geneesmiddelenwet". Ik heb ze opgezocht en wat blijkt? Die regels zijn allemaal vervallen. Ze golden van 01-02-2012 t/m 30-04-2014.

Kort geleden haalde ik een medicijn op recept van de huisarts. Ik moest het zelf betalen. Anders wordt de geneesmiddelenvoorziening te duur.

WONINGNOOD

Zeven jaar geleden schreef ik hier dit. Gisteren schreef Het PAROOL: Amsteleiland wordt geveild. (...)

Het eiland onder Ouderkerk aan de Amstel moest een afgeschermde plek worden voor de allerrijksten - met portier, jachthaven en villa's tot zes miljoen euro. De eerste gated community bij Amsterdam, maar het project is acht jaar later finaal mislukt.

Trouwe lezers van Beggartalk zullen niet verwonderd zijn als ik zeg dat ik niet wakker lig van het mislukken van dit project. Verantwoordelijk wethouder Herbert Raat (VVD) van Amstelveen zegt: "Er komt geen schot in het project. Dat is echt heel jammer, want ook in Amstelveen is woningnood." Alsof met de realisering van dit project er iets gedaan wordt aan de woningnood in Amstelveen.

Het is natuurlijk toeval, maar in hetzelfde nummer van Het PAROOL viel ook dit te lezen over de woningnood in Amsterdam: Kamertjes van 9 m² in West te koop voor 62.000 euro. (...) De gekte op de Amsterdamse woningmarkt lijkt hiermee een nieuw stadium te bereiken. Op Funda wordt dit "een goedkope kamer kamer" genoemd. (Onderstreping toegevoegd.) Voor 62.000 euro krijg je je eigen wastafel, maar de badkamer en keuken moet je delen met de andere kopers. (...) Of je de woning daadwerkelijk krijgt voor die 62.000 euro is trouwens nog maar de vraag. De verkoop is per opbod.

Uit mijn jonge jaren herinner ik mij dat mijn vader vertelde dat de woningnood die direct na de Tweede Wereldoorlog heerste door de toenmalige regering kunstmatig in stand werd gehouden. Die woningnood moest niet te snel opgelost worden, want dan zou er werkeloosheid in de bouw ontstaan. Die woningnood is er nog altijd. In Amsterdam gaan nu zelfs de rijken dat voelen.

ACHTERHAALD

Het PAROOL heeft wekelijks de rubriek 10 x dit moet je doen dit weekend. Vanavond draait in 'De Uitkijk' een film uit de rij die je 'echt nog moet zien': Easy Rider, met Dennis Hopper, Peter Fonda en Jack Nicholson. Dennis Hopper heeft sindsdien vooral gestoorde types gespeeld, bijv. in Speed en Waterworld. Peter Fonda heeft nooit het niveau gehaald van zijn vader Henry en zijn zus Jane. Jack Nicholson brak met deze film echt door.

Ik was, met veel anderen, in 1970 zwaar onder de indruk van deze film. Een aantal jaren terug was hij weer eens op tv te zien. Ik heb hem toen niet tot het eind gezien, want ik vond hem zwaar tegenvallen. Ik vond hem qua sfeer, die prima paste in de jaren zestig en zeventig, behoorlijk achterhaald.

Ik maak een uitzondering voor de muziek bij de 'intro' van de film: Born to be wild van Steppenwolf, nog altijd een van mijn favoriete rocknummers.

SCHIPHOL

Welke grote Nederlanders heb je, Rembrandt, Van Gogh en mijn vader. Nee, hoewel ik mijn vader, volgend jaar is het vijtig jaar geleden dat hij overleed, zeer waarder is deze uitspraak niet van mij. Het PAROOL tekende hem op uit de mond van Jordi Cruijff. Jordi Cruijff zou het een mooi gebaar vinden als Schiphol wordt vernoemd naar zijn overleden vader. Dat zegt hij desgevraagd in een interview met Helden. 'Helden' is een blad over voetbal(lers).

Kort na het overlijden van de Verlosser werd al geopperd de Arena naar hem te vernoemen. De familie moest daar nog over nadenken. Betekent die uitspraak van Jordi nu dat de familie is uitgedacht? Ze grijpen dan wel behoorlijk hoog. Een stadion naar JC noemen is kennelijk niet voldoende. Zouden ze overwogen hebben Betondorp om te dopen tot Johan Cruijffdorp? Zou Amsterdam geen Verlosserstad kunnen worden?

Maar misschien is mijn vader niet belangrijk genoeg. En Schiphol is natuurlijk Schiphol," aldus Jordi Cruijff.

Jordi vraagt mij natuurlijk niets, maar ik ken nog wel en paar grote Nederlanders: Willem van Oranje, Johan de Witt, Johan Rudolph Thorbecke en eerlijk gezegd vind ik Cruijff niet belangrijk genoeg om onze nationale luchthaven naar hem te noemen. Dan zou ik eerder nog aan Fokker of Plesman denken. Die hadden ook nog iets met vliegtuigen te maken.

NACHT

Op 5 november a.s. vindt van 19:00 tot 02:00 uur al weer de zeventiende Museumnacht Amsterdam plaats, las ik in Het PAROOL. Tijdens de Museumnacht wordt geprobeerd de Amsterdamse jongeren, die zelf niet vaak musea bezoeken, warm te maken voor kunst en cultuur. Naast traditionele kunst is er veel aandacht voor muziek, film en spoken word. (Is "spoken word" een speciale vorm van kunst, die we in het Nederlands niet kunnen aanduiden met 'gesproken woord', of wil iemand hier een beetje interessant doen?)

Kun je jongeren alleen warm maken voor kunst en cultuur als je al die 'oude troep' combineert met andere dingen? Rappen bij de Nachtwacht? Hiphop bij Van Gogh? Een film draaien in het Scheepvaartmuseum?

Waarom al die moeite om de jongeren overal naar toe te slepen? Ik kan me niet herinneren dat toen ik jongere was mijn leeftijdgenoten en ik massaal naar de musea trokken. Volgens mij maakte ook niemand zich daar zorgen over. T.z.t. zouden we daar wel eens naar toe gaan. Dat deden we ook. Maar eerlijk gezegd kunnen er jaren voorbij gaan dat ik niet in een museum kom. Of alleen in een buitenlandse stad, zoals het Prado en de Uffizi. Wanneer komt er een actie om oudjes als ik naar het musem te lokken? Ik ben benieuwd wat voor extra's ze daarvoor gaan ontwikkelen.

Komt er nu een zeventiende museumnacht omdat de zestien voorgaande een doorslaand succes waren? Met 'succes' bedoel ik niet dat die nachten druk bezocht werden. Dat zal best. Bedenk iets geks en er komen wel mensen op af. Is er eigenlijk wel eens onderzocht of de jongere bezoekers daarna ook vaker naar musea gingen?

We leven in een stad met een ontzettend levendige cultuursector, binnen en buiten de ring. Onze Museumnacht moet daar een afspiegeling van zijn," aldus Meredith van N8, organisator van de Museumnacht. Waar haalt ze de onzin vandaan? Als die Museumnacht een afspiegeling zou zijn, zouden er dagelijks in de musea activiteiten zijn om jongeren "warm te maken voor kunst en cultuur".

SORRY

Ik denk dat alle media wel aandacht hebben besteed aan het "Sorry!", dat Rutte onlangs uitsprak, omdat hij een aantal beloften die hij tijdens de campagnes voor de vorige Tweede Kamerverkiezingen had gedaan, niet had waargemaakt.

Binnenkort starten de campagnes voor de verkiezingen van volgend jaar en we zullen weer vaak horen: 'We zullen dit.' en 'We zullen dat niet.' Iedereen die de politiek een beetje volgt en zeker elke politicus weet dat geen enkele partij met enige zekerheid kan zeggen dat (delen van) haar programma zullen worden uitgevoerd.

We hebben hier alleen maar coalitieregeringen, dus er moeten altijd compromissen gesloten worden. Zelfs als coalitiepartijen het over bepaalde punten compleet eens zijn, dan nog kunnen allerlei externe factoren, zoals gebeurtenissen op Europees of wereldniveau, ertoe leiden dat voorgenomen beleid niet of slechts gedeeltelijk kan worden gerealiseerd.

De komende maanden zul je dus vooral kritisch moeten luisteren naar alles wat die politici zullen zeggen. Wat ze zeggen zijn dus geen beloften, het zijn op zijn best ideeën, voornemens. Zo willen ze proberen het te gaan doen. Het zijn de punten waarover ze met de andere partijen gaan onderhandelen. Diverse partijen komen niet eens aan coalitiebesprekingen toe. Die zijn al gauw uitonderhandeld. In de oppositie zullen ze sowieso weinig kunnen bereiken met hun ideeën. Wat de coalitiepartijen ervan zullen bakken moeten we ook maar weer afwachten.