Thuis

Dankzij de goede zorgen van mijn zus uit Weesp ben ik vanochtend vanuit het ziekenhuis weer thuis gekomen. Terwijl mijn zus ook nog wat boodschapjes deed, heb ik mijn directe buren even op de hoogte gesteld van het feit dat ik weer thuis was. (Zij hadden wel vernomen dat ik per ambulance was afgevoerd, maar wisten verder van niets.) Onder het genot van een kopje koffie heb ik verteld wat er precies aan de hand was.

Tot en met het weekend kan en zal ik het nog rustig aandoen. Ik moet nog een aantal dagen antibiotica slikken. Ik ga de paracetamol verminderen, om te merken of ik dan ook pijnvrij ben , zoals nu.

Een medepatiënte in het ziekenhuis wees mij op het bestaan van een pasje voor Aanvullend Openbaar Vervoer. Daarmee kon zij, met Connexxion, beduidend goedkoper reizen dan per taxi. Zij woont niet ver bij mij vandaan en reist voor drie euro nog wat naar Purmerend, terwijl ik voor een ritje per taxi naar het BovenIJ ziekenhiuis al acht euro nog wat kwijt ben. Ik heb mij gemeld bij de afdeling WMO van de gemeente Amsterdam en bleek als 75-plus Amsterdammer recht op zo'n pasje te hebben. Over een week heb ik het in huis. De afgelopen dagen heb ik Agis weer behoorlijk op kosten gejaagd, maar zelf ben ik er dus financieel aardig wijzer van gewoorden.
x

Overplaatsing

Ook deze blog schrijf ik nog vanuit het ziekenhuis, maar naar het zich laat aanzien kan ik vandaag weer naar huis. Toen ik in het ziekenhuis aankwam, kreeg ik een plek op de afdeling 'Acute opname'. Een luxe plek, want het was een eenpersoonskamer. Vroeger kreeg je die alleen als je ‘Eerste Klas’ verzekerd was. Maar gistermiddag werd ik overgeplaatst naar een vierpersoonskamer op de afdeling longziekten. Ik ben stiekem natuurlijk hartstikke elitair en heb er dus een hekel aan gedwongen te zijn ongewild getuige te zijn van gesprekken die nergens over gaan en nog erger vind ik het als mensen met mij een gesprek aanknopen over een onderwerp dat mij totaal niet interesseert.

Gistren had ik het idee dat ik vandaag weer naae huis zou gaan, maar daar ben il niet meer zeker van. Ik ging gisteren om zeven uur slapen. Ik werd tegen twaalf uur wakker en ded mijn gebruikelijke plasje. Op de korte terugweg naar mijn bed kreeg ik inens weer veel pijn in mijn linker long. Ik bleef een tijdje op de rand van mijn bed zitten, want rechtop zittend heb ik de minste pijn. Toevallig kwam een verpleegkundige langs die vroeg wat er aan de hand was. Dat vertelde ik en dat leverde twee paracetamollen op. Toen de pijn wat gezakt was, ging ik weer slapen. Tegen vier uur werd ik weer wakker met een wat zeurderige pijn. Die is er nog. Gistermiddag zijn er ook weer foto's gemaaakt. Ik hoop straks te horen wat die voor inzicht en verdere behandeling opleveren. Kijk hier later vandaag nog eens voor een mogelijke update.

UPDATE (13:40 uur)
Ze wilden hier me vanmiddag al de deur uit hebben, maar ik vond dat wat erg snel, want dat ik zelf boodschappen zou doen leek ze niet zo handig, vooralsnog. Ik hoef nu pas morgenochtend dit ziekenhuis te verlaten. Verwacht hier niet in de vroege uurtjes een Beggartalk. Als die al verschijnt is dat later op de dag.
x

Ziekenhuis

Hoe kom ik nou weer in het ziekenhuis terecht? Gisternacht werd ik om half twee wakker. Ik deed een plasje en ging weer naar bed. Normaliter slaap ik weer na enkele minuten, maar deze keer niet. Om halfdrie sliep ik nog niet. Ik ging mijn bed uit en ging verder schrijven aan een Beggartalk die grotendeels klaar was. Na een minuut of tien voelde ik een vervelende pijn in het linker deel van mijn borstkas. Ik stelde vast dat het een andere pijn was dan die welke bij een hartinfarct hoort. Het leek me ook niet waarschijnlijk dat een gekneusde rib opnieuw opspeelde. Twee paracetamollen brachten geen verlichting. Dus belde ik tegen vier uur de huisartsenpost. Na enige uitleg werd mij verteld dat over een half uur een huisarts langs zou komen. Die kwam inderdaad, hoorde mijn verhaal aan en beluisterde mij. Zij zag twee mogelijkheden: een pneumothorax (klaplong) of een longontsteking. Om daarover zekerheid te krijgen was onderzoek in het ziekenhuis nodig. Er werd een ambulance gebeld die mij, zonder sirenes en zwaailichten, naar het ziekenhuis bracht. Daar werden thoraxfoto's gemaakt en op diverse plaatsen bloed geprikt. Er werd ook nog een ecg tegenaan gegooid. Dat leidde allemaal tot de conclusie, waaarvan zuster Klivia gisteren al melding maakte: een luchweginfectie. Die zal worden bestreden met antibiotica en andere pillen. Vanochtend heb ik al een stuk of zes pillen geslikt en dan ben ik nog niet eens begonnen aan de pillen die ik zelf heb meegenomen. (Ik hoor net dat ik mijn eigen pillen niet hoef te slikken. )

Ik weet nog niet wanneer ik naar huis mag/kan, maar eerlijk gezegd sta ik niet te trappelen.Wanneer ik rechtop zit, heb ik weinig last, maar liggen en bewegen is pijnlijk.  Ik zie me zelf nog niet vrolijk naar AH fietsen. Onlangs heb ik een reeds geboekte reis naar Kroatië (in augustus) geannuleerd. Ik dacht daarbij aan dit soort onverwachte gebeurtenissen, die ik liever niet meemaak in een land waarvan ik de taal niet spreek.
x

Luchtwegen.

Even een kort berichtje van de verslaggeefster die hier -helaas- alleen maar iets van zich laat lezen als er minder leuk nieuws te melden is...

Evert bevindt zich momenteel op de SEH alwaar hij behandeld wordt vanwege een luchtweginfectie en was vanmorgen dus niet in staat een berichtje te posten.

We hopen dat ie er morgen weer is!

Groet, Klivia. 

Attractie

We hadden al een crèche in Pieterburen voor de opvang van zielige zeehonden. Maar nu schijnt er ook in de Zeeuwse en Zuidhollandse wateren wel eens een zeehond op het droge te geraken en daarmee de status van 'zielepiet' te verkrijgen. Terstond, lees ik in Trouw, is er een stichting opgericht die in in Stellendam (op Goeree-Overflakkee) een zeehondenopvang wil beginnen. Lenie 't Hart, die in Pieterburen toch al niets meer te doen had, is bereid gevonden de Stichting te adviseren.

Het doet op het eerste gezicht natuurlijk heel sympathiek aan, het opvangen en verzorgen van zielige zeehonden. Maar dat blijkt helemaal niet de motivatie te zijn van de stichting: Stellendam hoopt dat de vergunning wordt verleend, omdat de opvang een toeristenattractie kan worden. Ik ken Stellendam niet en weet dus niet in hoeverre deze plaats uit toeristisch oogpunt attractief is. In Stellendam schijnen ze daar ook niet van overtuigd te zijn en dus gaan ze maar zielige zeehondjes verzamelen. Hoeveel moet je er overigens bij elkaar hebben om van een attractie te kunnen spreken? Weten ze daar in Stellendam dat de opvattingen van Lenie 't Hart over de opvang van zeehonden niet geheel onomstreden zijn? Is Stellendam al klaar voor de toename van het aantal toeristen?
x

Vrijmarkt

Het PAROOL schreef: Rustig, feestelijk, heel ontspannen en erg leuk. Zo zag de Koningsdag in Amsterdam er uit, zei burgemeester Eberhard van der Laan tegen het ANP.  Ik heb er maat weinig van meegekregen, maar dat weinige was wat mij betreft in ieder geval niet "heel ontspannen". Ik had al één Koninginnedag meegemaakt in Amsterdam-Noord, maar dat was twee jaar geleden en ik herinner mij er niets van. Het kan best zijn dat ik toen helemaal de deur niet uitgegaan ben. Ik was in ieder geval totaal niet voorbereid op wat ik op mijn weg naar Albert Heijn zou tegenkomen.

Op mijn weg naar AH volg ik een fietspad. Dat is dus redelijk veilig voor een motorisch gestoord type als ik ben. Maar gisteren was het trottoir naast het fietspad over de gehele lengte  ingenomen door personen die hun oude troep te koop aanboden en dus wandelden alle bezoekers van deze vrijmarkt over het fietspad, waarbij ook nogal veel kinderwagens voortgeduwd werden. Het zal ook wel duidelijk zijn dat al die bezoekers meer aandacht hadden voor wat er te koop werd aangebonden dan voor wat er op het fietspad gebeurde. Als fietser op een fietspad zou ik uiteraard geheel in mijn recht staan als ik tegen een voetganger was aangebotst. Maar met gekneusde ribben nog vers in mijn geheugen leek het me niet handig op mijn strepen te gaan staan. Ik heb AH zonder ongelukken gehaald, maar mijn karretje voortduwend zag ik al met angste en beven op tegen de terugrit naar huis.

Mensen die mij goed kennen, zouden niet vreemd opkijken als ik nu zou schrijven over alle ongerief dat mij overviel op de terugweg. Wees gerust. Ook de terugweg heb ik zonder enig kleerscheuren afgelegd.

Uit de berichtgeving over Koningsdag heb ik begrepen dat die vanaf volgend jaar op eigentijdse wijze wordt vormgegeven. Dat zal wel zo zijn, maar ik vrees dat de vrijmarkt een integraal onderdeel van Koningsdag zal blijven. Ik moet er dus gewoon voor zorgen dat ik dan al mijn boodschappen in huis heb.
x

Koninginnedag

Ik heb de tijd nog meegemaakt dat Koninginnedag op 31 augustus werd gevierd, op de verjaardag van koningin Wilhelmina. Ik kan mee één keer herinneren dat in onze straat allerlei 'leuke' activiteiten voor kinderen georganiseerd werden, zoals het aloude zaklopen en de eierloop,waarbij je zo hard mogelijk moest lopen met een ei op een lepel. Bij geen van de activiteiten behoorde ik tot de winnaars. Dat kan mede gelegen hebben aan mijn gebrekkige motivatie, want ik kan me nog goed herinneren dat ik er geen bal aan vond.

Ik ga straks wel even kijken welke oubollige activiteiten ze in Graft-De Rijp en Amstelveen bedacht hebben, al kan ik me nauwelijks voorstellen dat ze daar iets bedacht hebben wat nog onder het niveau van toiletpotgooien ligt. Hoewel: ze hebben daar een jaar extra kunnen nadenken en dan moet je toch wel op iets lulligs kunnen komen.

Ik begrijp trouwens niet helemaal waarom we ineens zo krampachtig over 'Koningsdag' spreken. We hebben toch ook een koningin die aan alle festiviteiten meedoet? En we weten allemaal dat Máxima een stuk populairder is dan Willem-Alexander. En als die de pijp aan Maarten geeft krijgen we toch weer een Koninginnedag.
x