Anti

In de Deense stad Aarhus vindt vandaag een demonstratie plaats van anti-islamgroeperingen uit heel Europa, schrijft Trouw. Naar verwachting komen er een paar honderd mensen. Die schijnen erop te hopen dat hun bijeenkomst een tegenreactie oproept van enkele duizenden mensen. Ik vrees dat ze gelijk krijgen. Acties van extreem rechts roepen altijd tegenreacties van extreem links op, die vrijwel altijd gepaard gaan met geweld. Ik herinner me nog dat jaren geleden een bijeenkomst van de Centrumpartij van Janmaat in een restaurant aan de Linge leidde tot een 'linkse' actie waarbij de partner van Janmaat voor het leven verlamd raakte. Ik heb diverse malen Janmaat haar rolstoel zien voortduwen in Kijkduin. Ik voelde dan, ik noem me zelf immers ook links, plaatsvervangende schaamte.

In diverse Europese landen heb je tegenwoordig een 'Defense League' die zich keert tegen de 'Islamisering' van Europa. Grote inspirator is onze eigen Geert Wilders. De recente gebeurtenissen in Toulouse zijn koren op hun molen. En we blijven maar doorgaan met fanatisme te bestrijden met fanatisme, geweld met geweld. Ik zal wel bevooroordeeld zijn, maar voor mij zijn alle vormen en uitingen van fanatisme en geweld 'rechts'.
x

Eens

Ik ben het niet gauw en niet vaak eens met de Paus. Maar bij zijn recente bezoek aan Cuba heeft hij terecht weer eens gewezen op het al vijftig(!) jaar durende handelsembargo van de Verenigde Staten. Stel je even voor hoe onze economie eruit zou zijn als onze grote buurman Duitsland alle handel met ons land verbood.

Het is uiteraard het goede recht van de Amerikanen om niet van communistische regiems te houden. Ik ben daar ook geen vriend van. Maar Amerika is daar wel nogal selectief in. Je kunt China nauwelijks meer een communistisch land noemen: het is inmiddels een kapitalistische éénpartijstaat. Maar toen het het nog wel communistisch was dreef Amerika er rustig handel mee en mompelden ze wel eens wat over mensenrechten. Per slot van rekening was en is China een aardige markt.

Cuba is natuurlijk nooit van groot economisch belang geweest voor Amerika: ze schijnen daar goede sigaren en rum te produceren, maar dan heb je het wel zo ongeveer gehad, geloof ik. Cuba heeft ook een goede gezondheidszorg voor alle inwoners. Daar kunnen veel weinig verdienende Amerikanen alleen maar van dromen. Maar ja, ze zijn daar communistisch en niet democratisch. Ook hier zijn hele generaties opgegroeid die niet meer, via krant en tv, hebben meegemaakt hoe Castro het dictatoriale en onderdrukkende regiem van Batista opzij heeft gezet. Amerika heeft nooit veel moeite gehad met zaken doen met een reeks van dictatoren in zijn Zuid-Amerikaanse 'achtertuin'. Het heeft zelfs van harte meegewerkt aan het bestrijden - en verwijderen - van naar Amerikaans oordeel te linkse regeringen. In Chili, Nicaragua en Haïti - om een paar landen te noemen - kunnen ze daar over meepraten.

Ik gun de Cubanen een democratische regering, maar ik gun ze ook een economie, waarin het iedereen beter gaat dan nu. Daar kan Amerika een belangrijke bijdrage aan leveren.

x

Toekomst

Regeren is vooruit zien. En dat doet Henk Kamp, onze minister van Sociale zaken. Hij heeft dus nu maar vast, in een brief aan de Eerste Kamer, geschreven dat de AOW-leeftijd in 2035 verhoogd wordt naar 68. Dan kunnen de mensen die zo rond 1970 geboren zijn daar vast rekening mee houden. Kamp gaat er vanuit dat rond 2035 de gemiddelde levensverwachting ook weer wat hoger is geworden, dus we raken dan nog verder vergrijsd en we kunnen de jongeren niet aandoen dat ze steeds meer geld moeten opbrengen voor de ouderen. Je kunt je natuurlijk ook afvragen of de pensioenfondsen al het benodigde geld wel bij elkaar kunnen beleggen. Dan moet het wel goed gaan met de economie, want anders hebben de pensioenfondsen niets om in te beleggen.

Nu heb ik ook ergens gelezen of gehoord dat de banken momenteel niet staan te trappelen om het bedrijfsleven geld te lenen om de nodige investeringen te doen. Het bedrijfsleven zegt dat ze zitten te springen om arbeidskrachten, maar 50-plussers nemen ze niet graag aan. Voordat je het weet gaan die immers kwaaltjes vertonen en dan verdwijnen ze in de Ziektewet. In 2035 zitten we, neem ik maar even aan, met een grote groep arbeidswillige 60-plussers. Weet Henk Kamp al hoe zijn opvolger tegen die tijd de werkgevers zo ver krijgt dat ze die 60-plussers in dienst nemen? Wat doen we trouwens in 2060 met al die 70-plussers?

We worden dan wel steeds ouder, maar houdt onze conditie, zeg maar: onze arbeidsgeschiktheid, daarmee gelijke tred? Kunnen we wel steeds langer blijven doorwerken? Moeten we daar niet eens een taskforce van futurologische biologen op zetten? Wordt er al genoeg gewerkt aan het ontwikkelen van nieuwe voedingssupplementen, die ons fysiek en mentaal in goede conditie houden? Met alleen wat Dove om de vijf verschillende tekenen van ouder worden weg te werken komen we er niet.

x

Doorgaan

Laat het huidige kabinet maar lekker doorgaan! Het zit er dik in dat vandaag bekend wordt dat Geert Wilders c.s., ten onrechte ook wel eens een partij genoemd, staken met het gedogen van het kabinet-Rutte. Dat zou dan, volgens velen, tot nieuwe verkiezingen moeten leiden. Zo dacht ik er aanvankelijk ook over. Maar ik heb nog eens nagedacht.

Het is bepaald geen geheim dat de PVV niet als enige het minderheidskabinet tot nu toe in stand houdt. De SGP doet dat ook en op een aantal niet onbelangrijke terreinen was ook de PvdA een gedoogpartij. GroenLinks zorgde ervoor dat er militairen en politiemensen naar Kunduz gestuurd konden worden. Wij zijn in de loop der jaren zo gewend aan kabinetten die op een meerderheid in het parlement steunen, dat we vergeten zijn, dat dat in feite de dood in de politieke pot is. Steeds weer zaten we, in principe voor vier jaar, vast aan een aantal afspraken die bij de kabinetsformatie gemaakt worden. Wat voor plannen de oppositie ook indiende, welk voortschrijdend inzicht zich ook aandiende, afspraak was afspraak en daar hield het kabinet zich aan. Leden van de regeringspartijen moesten vaak tegen beter weten in vóór stemmen, ook als ze liever tegen zouden stemmen. M.a.w.: het parlement kon in feite geen vuist maken tegen het regeringsbeleid.

We nemen toch zo graag allerlei dingen van de VS over? Nou, daar is een minderheidsregering de gewoonste zaak van de wereld: een democratisch president moet het vaak doen met een republikeinse meerderheid in het Congres, of andersom. De democraat Obama begon zelfs met een democratische meerderheid in het Congres, maar aan 'fractiediscipline' doen ze daar niet veel. De regering van de VS moet steeds weer, voor elk beleidsbesluit van enige importantie, een parlementaire meerderheid bij elkaar zien te sprokkelen. Volgens mij is dat ook de basisgedachte van de parlementaire democratie: de meerderheid van de door het volk gekozen vertegenwoordigers beslist en niet een klein clubje dat in een Wit Huis of een Catshuis een tijdje bij elkaar zit.

Als Wilders  en Agema vandaag inderdaad het Catshuis verlaten, kunnen Rutte en Verhagen (en 'hun' fractievoorzitters) redelijk snel - dat schijnt belangrijk te zijn - plannen opstellen. Daarover kan de Tweede Kamer in alle openheid debatteren en vervolgens besluit die Tweede Kamer waar er bezuinigd, heroverwogen en vernieuwd moet worden en voor welke bedragen. 'Poldermodel'lijkt me daar een goede benaming voor.
x

Pet

Net als veel Nederlanders gooi ik glasafval altijd braaf in de daarvoor bestemde containers die de gemeente daarvoor geplaatst heeft. Ik drink zelden of nooit frisdranken, dus plastic flessen heb ik zelden of nooit in huis. Ik heb ook nooit een flesje water bij me. Er bestaat al enige tijd, als ik het goed heb, statiegeld op grote plastic flessen. Dat wil staatssecretaris Atsma afschaffen, want het inzamelen van die zgn  petflessen vinden de fabrikanten en de gemeenten te duur. De Tweede Kamer lijkt het, volgens Trouw, met Atsma eens te zijn.

Je hoeft maar om je heen te kijken om overal lege petflesjes te zien. In de oceanen drijven ze, samen met veel meer plastic, vrolijk rond. We geven ons geld kennelijk liever uit aan het opruimen van de rotzooi, dan aan het voorkomen ervan.

De staatssecretaris heeft een beproefd middel van stal gehaald: hij heeft een 'doel' gesteld: plastic moet voor 52 procent hergebruikt worden. Bedrijven en gemeenten krijgen tot 2014 de tijd om na te denken over de manier waarop ze dat gaan regelen. Als het doel niet gehaald wordt, gaat Atsma, d.w.z. de 'Inspectie Leefomgeving en Milieu', alsnog sancties opleggen. Dat zal wel een soort boete zijn die de fabrikanten in hun prijs en de gemeenten in een belasting gaan verwerken. Met andere woorden: die gaan wij toch met ons allen betalen en intussen blijven 'we' ons plastic weggooien. In het winkelcentrum waar ik mijn boodschappen doe, zijn heel veel bankjes, waar afvalbakken naast staan. Ik zie daar ook vrij veel lege petflesjes rondslingeren. Die zie je ook in parken en plantsoenen en op parkeerplaatsen. Ga op een zonnige dag eens op het strand of andere drukbezochte recreatieplaatsenstrand kijken. Blikjes voor bier en frisdrank zie je daar ook in groten getale . Statiegeldflessen zie je veel minder. Hoe zou dat nu komen?

Waar moeten die fabrikanten en gemeenten nou nog zo lang over nadenken?
x

Werven

In een bekend verhaal uit het Nieuwe Testament maakt Jezus zich kwaad op de geldwisselaars in de tempel in Jeruzalem. Hij gooit ze eruit onder het motto: "Maak het huis mijns Vaders niet tot een huis van koophandel." De Spaanse bisschoppen, begrijp ik uit een artikel in Trouw, maken van de kerk een arbeidsbureau: 'Ik bied je geen fantastisch salaris, maar ik bied je een vaste baan.' Met een online campagne speelt de Spaanse rooms-katholieke kerk sinds deze maand in op de grote werkloosheid in het land. 'Er wacht je eeuwige welvaart', beloven geestelijken in een YouTube-filmpje.

De kerk had ook nog kunnen wijzen op de mooie carrièrekansen. Je zou het kunnen brengen tot bisschop van Rome, maar ook aartsbisschop ergens in Spanje is een niet-onaardige positie. Maar wat moet je hier nou mee als doordeweekse Spaanse rooms-katholiek? Je bent werkeloos en zit de hele dag thuis, waar je vrouw niet zo goed tegen kan. Je kinderen hebben ook geen baan en zitten ook thuis. Dat moet wel tot spanningen leiden. Daar kun je wel enige troost en bijstand bij gebruiken. Van oudsher ging je dan naar meneer pastoor. Die zag het immers als zijn roeping de treurenden te troosten. Die kon ze vertellen dat al die ellende maar tijdelijk was. Uiteindelijk zou er een eeuwigheid van geluk aanbreken.

Nou, vergeet die roeping maar. Meneer pastoor was het ook zat een hele dag tegen een stel chagrijnige ouders aan te kijken. Zijn vriendinnetje zag het ook niet meer zitten. Een maandsalaris van 700 á 800 euro is dan wel geen vetpot, maar het is meer dan een uitkering, als je die al krijgt. Dan neem je dat celibaat op de koop toe. Hoewel, als je toch al niet op grond van een principe of een ideaal voor die baan koos, dan neem je het voor de rest ook niet zo nauw. Wellicht is er een werkloze vrouw te vinden die 'huishoudster' wil worden. De campagne van de Spaanse kerk is nu wel erg eenzijdig op werkloze mannen gericht. Ik zou er nog een YouTube-filmpje tegenaan gooien.
x

Wantrouwen

In de verre oudheid had men het gezegde: Wantrouw de Grieken, vooral als ze met geschenken komen. Daar moest ik gisteren aan denken toen in 'Buitenhof" de 'machtigste man van Nederland', Bernard Wientjes, het opperhoofd van de Nederlandse werkgevers,  aan het woord was. Volgens Wientjes zijn de werkgevers bereid tienduizenden wsw'ers en wajongers aan een baan te helpen. Ze zijn ook bereid zieke werknemers gedurende een half jaar uit eigen zak door te betalen. Aan de hypotheekrenteaftrek mag gemorreld worden. Dat is allemaal niet niks. In de Volkskrant lees ik: 'Ik ben dan wel bereid om meer wajongers en mensen uit de sociale werkplaats aan te nemen door middel van een fonds'. (Onderstreping toegevoegd.)

Wat Wientjes er niet bij zei is hoe dat fonds tot stand komt. Stoppen alle werkgevers, en alleen zij, daar geld in om hun collega's te ondersteunen bij het betalen van de wsw'ers en wajongers die ze in dienst nemen? Of moet 'de overheid' (wij met ons allen dus) daar ook geld aan bijdragen? Hij wil in ieder geval dat er op drie belangrijke terreinen wordt bezuinigd: de arbeidsmarkt, de huizenmarkt en de zorg. (...) 'Er moeten draconische maatregelen worden genomen.' Op drie nogal belangrijke terreinen dus (werken, wonen en zorg) moeten wij met ons allen met minder genoegen nemen. En dat allemaal om onze 'Triple A status' te behouden en dat kan alleen als we aan die bekende 3%-norm voldoen.  Daaraan zitten ze momenteel in het Catshuis druk te werken. Zullen ze daar even blij zijn met Wientjes. Ik ben voorlopig nog even niet blij.
x