Ramp

De Koude Oorlog heb ik helemaal meegemaakt. Ik kan me niet herinneren ook maar een minuut wakker te hebben gelegen omdat ik me zorgen lag te maken over de mogelijke komst van de Russen of, nog erger, het boven Nederland ontploffen van een atoombom. Een van de hoogtepunten van de Koude Oorlog, de 'Cubacrisis', vond plaats tijdens de laatste week van mijn verblijf in militaire dienst. Ook toen had ik niet het gevoel dat ik wat langer in dienst zou moeten blijven dan verwacht.

Een vast onderwerp van vermaak tijdens de Koude Oorlog was de BB, de Bescherming Bevolking. In dat kader werden onder de bevolking brochures verspreid waarin je kon lezen wat je allemaal moest doen, of juist niet moest doen, in geval van een ontploffende atoombom. Harry Mulisch heeft ooit een parodie daarop geschreven: 'Wenken voor de laatste dag'. In Trouw las ik dat Mark Traa, journalist bij HP/De Tijd, een boek - 'De Russen komen! Nederland in de Koude Oorlog' - heeft geschreven over de mate waarin Nederland voorbereid was. De conclusie die hij trekt - en die destijds algemeen bekend was - is dat die voorbereiding op zijn best uitermate knullig genoemd kon worden. (Dat zijn overigens mijn woorden.) Met andere woorden: een stelletje hotemetoten kon het enige tijd uitzitten in een beperkt aantal 'atoombunkers', de rest van de bevolking, voor zover nog in leven, kon de radioactieve straling over zich heen laten komen. Het meest stuitende wat de oud-journalist van Trouw tegenkwam, waren tot in detail uitgewerkte evacuatieplannen voor Amsterdam. "Een ambtenaar berekende op een calculator dat een voetganger 1 bij 1,2 meter ruimte nodig had en bij een uittocht gemiddeld drie kilometer per uur liep. Zo zouden er in twaalf uur tijd 180.000 burgers de stad kunnen ontvluchten. De vernietigende uitwerking van een atoombom en de nucleaire fall-out werden voor het gemak maar even buiten beschouwing gelaten."

In zekere zin is de huidige tijd te vergelijken met de Koude Oorlog, alleen zijn 'de Russen' vervangen door 'de terroristen'. Er is een duidelijk verschil: hoe erg een terroristische aanslag ook kan zijn, die is niet van dezelfde schaal als een ontploffende atoombom. De overeenkomst is, dat we ons kunnen voorbereiden op 'een' aanslag, maar dat we nooit zullen weten waar die plaatsvindt en welke omvang die heeft. Een aantal beleidsmakers houdt zich daar van tijd tot tijd mee bezig en een aantal ambtenaren verdient er zijn boterham mee. De rest van de bevolking gaat gewoon zijn dagelijkse gang en raakt gewoon in paniek als er werkelijk een aanslag plaatsvindt. De burgemeester van de gemeente waar de aanslag plaatsvindt stelt het 'rampenplan' in werking. Iedere gemeente heeft zo'n rampenplan. "Burgemeester en Wethouders dragen er zorg voor dat de bevolking (...) op passende wijze informatie wordt verschaft over de rampen die de bevolking en het milieu kunnen treffen, de maatregelen die zijn getroffen ter voorkoming en bestrijding van deze rampen en de bij deze rampen te volgen gedragslijn." Dat staat in in artikel 2a, eerste lid, van de Rampenwet. Heb jij die informatie ontvangen en, zo ja, weet je nog welke gedragslijn je moet volgen? Heb je - minimaal - het 'Noodpakket Basis' in huis en in je auto? Ik ook niet.

Afvallen

Hoe verbrand je calorieën? Op dezelfde manier als waarop je graden of meters verbrandt. Ja, natuurlijk is dat onzin. Maar ik las ergens dat 'paulinia cupana' de calorieverbranding stimuleert. Paullinia cupana (met twee l'en, niet met één) is de latijnse naam van de plant guarana die in Zuid-Amerika voorkomt. Van de geroosterde zaden wordt een sterk cafeïnehoudende drank gemaakt. Cafeïne heeft een vochtafdrijvende werking.

Paullinia cupana wordt gebruikt door o.a. Bette Midler, Sean Connery en Julia Roberts, waardoor ze kilo's zijn afgevallen. Met nog 11 andere ingrediënten vormt het 'Slimming Drops'. Enkele van die andere ingrediënten zijn ook sterk cafeïnehoudend. Julia Roberts vertelde bij Oprah Winfrey (waar anders?) dat zij dankzij Slimming Drops haar streefgewicht bereikte. Ja, dan wil half Amerika die druppeltjes wel hebben. En dan willen veel Nederlanders die druppels ook hebben. Dat kan! Als je ze nu online bestelt betaal je maar 69,95 euro voor een flesje dat genoeg druppels voor een maand bevat. Normaal kost zo'n flesje 99,95 euro. Tel uit je winst!

Zoals bekend, ben ik een achterdochtig type. Ik zet dus vraagtekens bij een bedrijf dat niet weet hoe het precies de naam van de ingrediënten van zijn product schrijft en nog meer vraagtekens als het klinkklare onzin schrijft over het verbranden van calorieën. Bij www.adformatie.nl lees ik dan ook nog eens dat het College van Beroep een uitspraak van de Reclame Code Commissie heeft bevestigd. En wat zei de Reclame Code Commissie? De adverteerder, Gustavsson Vandermark Orthomoleculair Laboratorium in Den Haag, heeft niet aannemelijk kunnen maken dat de verschillende bestanddelen van Slimming Drops samen de in de reclame genoemde werking hebben. O ja: orthomoleculaire therapieën worden gerekend tot de zgn. alternieve geneeswijzen.

Kwaliteit

1. Bridget Maasland;
2. Pepijn Padberg;
3. Ryan Reynolds;
4. Scarlet Johansson;
5. Albert Verlinde.
Wat hebben deze vijf personen gemeen? A: ze worden alle vijf genoemd in Trouw van gisteren; B: ik moest googelen om erachter te komen wat voor mensen dat zijn. Waarom wilde ik dat weten? Ja, kijk, Trouw is een kwaliteitskrant. Die schrijft niet over Jan en Alleman en plaatst geen onbenullige berichten. Dus als ik de kop 'Huwelijk Bridget wel degelijk rechtsgeldig' zie, wil ik weten wat er aan de hand is. Dus nu weet ik dat Bridget programma's presenteerde bij BNN (o.a. Neuken doe je zo) en tegenwoordig bij RTL. Zij en Pepijn hadden al een kind en blijken 'in het geheim' in Las Vegas getrouwd te zijn. Mocht jij je dus afvragen of dat huwelijk wel rechtsgeldig is, dan weet je dat nu.

Ryan Reynolds blijkt een Canadees acteur te zijn die in een reeks films gespeeld heeft, waarvan alleen 'The Amityville Horror' me iets zei. Ik heb niet het idee dat ik iets gemist heb door 'Two Guys, a Girl and a Pizza Place' niet te zien. Ryan en Scarlet (actrice) zijn getrouwd, overigens ook al in het geniep. Wat brengt hun in het nieuws? Ryan Reynolds wil adoptiekind. Dat wil zeggen: Ryan en Scarlet overwegen ooit een kind te adopteren. Is dat groot nieuws of niet? Nu maar hopen dat ze een beetje snel tot een beslissing komen.

Tenslotte: Albert Verlinde krijgt prijs BNN. Die prijs was het 'Gouden oor' dat Sophie Hilbrand hem overhandigde. Sophie ken ik wel. Die heeft zo'n BN-status dat je haar ook nog wel eens ergens anders dan bij BNN ziet. Hilbrand legde uit dat Verlinde de prijs krijgt omdat hij zijn oor zo goed te luister legt. Albert presenteer RTL Boulevard, weet ik nu. Daar heb je ooit kunnen vernemen, las ik, dat de moeder van Gordon - dat is een zanger die Robijn gebruikt om zijn kleren mooi wit te houden - een TIA had gehad.

Dat zijn dus drie berichten over vijf mensen, waarvan ik me afvraag wat de nieuwswaarde is. Als de president van de VS een TIA heeft gehad, of een oor krijgt aangenaaid door de senaat, is dat nieuws, maar ik hoef niet te weten dat zijn grootmoeder een ingegroeide teennagel heeft. Degenen die daarvoor belangstelling hebben vinden genoeg van hun gading in de Story en de Privé.
x

Hersenspinselen

Op een paar vierkante kilometer in de Amsterdamse binnenstad bevinden zich 1.800 kroegen met 900 terrassen. Dat las ik in de Volkskrant. Dat is aardig wat meer dan ik gedacht had. Het geeft in ieder geval aan dat wanneer ik bij aangenaam weer in de buitenlucht een consumptie wil nuttigen, ik niet lang hoef te zoeken. Helaas is op al die leuke terrasjes niet alles koek en ei. Er sluimert al enige tijd ongenoegen over de ambtelijke hoofdstedelijke hersenpinselen (sic). Er is zelfs een soort van actiegroep opgericht die zich tegen ambtelijke hersenspinselen gaat verzetten. De groep noemt zich Ai!Amsterdam, wat is afgeleid van die belachelijke kreet I amsterdam.

Een van de gewraakte hersenspinselen is een gevolg van het beleid van Ab Klink, die onvermoeibaar zijn strijd tegen nicotine en teer in de horeca voortzet. Dat leidt ertoe dat personen die hun consumptie willen combineren met een rokertje even naar buiten moeten. Die gaan op het terras - indien aanwezig - zitten. Nu kan het voorkomen dat het aantal rokers het aantal stoelen op het terras overtreft. Nou, dan sta je toch even? Zo lang duurt het roken van een sigaret nou ook weer niet. Nee, dan sta je niet. Het is namelijk VERBODEN op een terras te STAAN. Gebeurt dat toch dan krijgt de uitbater een bon. Na enkele bonnen gaat de tent enige tijd dicht. Een woordvoerder van de gemeente zegt: 'Mensen moeten op de stoep kunnen blijven als ze een terras passeren. Sinds het rookverbod is het veel drukker op de terrassen. Er is een handvol gelegenheden die problemen geeft.'

Het probleem is dus, lijkt mij, dat staande rokers/drinkers niet op het terras staan, maar op de stoep buiten het terras. Zij annexeren als het ware een stuk stoep en voegen dit, zij het tijdelijk, aan het terras toe. Zit alles nog meer tegen, dan staan ze ook nog eens op brallende wijze te converseren. De passant die daar een kritische opmerking over maakt kan iets krijgen dat besmettelijk of dodelijk is. Amsterdam zit al met die taxistandplaatsen waar ze wat meer aandacht aan moeten besteden. Nu moeten er ook weer terrasjes en aanpalende stukken stoep gecontroleerd worden. Maar ja, daar gaat Ab Klink niet over. Die gaat er hard aan werken dat ook de kleine kroegjes, waar de eigenaar zelf achter de bar staat, geheel rookvrij worden en dus ook maar een terrasje gaan regelen. Ik heb een advies voor Ab: neem nou eens een echte maatregel. Er overlijden meer mensen als gevolg van roken dan als gevolg van spuiten en slikken. Verbied het roken overal! Maar dan wel handhaven!
x

Negationisme

Weer een woord dat ik nog niet kende: negationisme. Ik hoef me voor dat gebrek aan kennis niet te schamen, want het woord komt in het Groene Boekje (nog) niet voor. Het is dus redelijk nieuw. Negationisme is, lees ik in Trouw: het in het openbaar ontkennen van genocide met als doel mensen te beledigen. De ChristenUnie gaat een initiatief-wetsvoorstel indienen waarin negationisme expliciet strafbaar wordt gesteld met een maximale straf van één jaar gevangenis. De ChristenUnie rekent tot genocide:
1. de uitroeiing van Armeniërs door de Turken;
2. de uitroeiing van Joden, sinti en homo's tijdens de Tweede Wereldoorlog;
3. de uitroeiing van Cambodjanen door de Rode Khmer;
4. de uitroeiing van Tutsi's in Rwanda;
5. de uitroeiing van moslims in Bosnië;
6. de uitroeiing van diverse etnische groepen in Darfur.

Tot vrij recent hadden we het bij ontkennen van genocide vrijwel alleen over de uitroeiing van de Joden: de Holocaustontkenning, die met name door antisemieten wordt bedreven. Het uitroeien van de Armeniërs werd weer actueel in het kader van de eventuele toetreding van Turkije tot de EU. Turkije ontkent bij hoog en laag dat het genocide betrof. De overige genoemde gevallen van genocide worden eigenlijk alleen ontkend door degenen die er verantwoordelijk voor waren.

Eerlijk gezegd begrijp ik het voorstel van de ChristenUnie niet goed. Het lijkt me vrij theoretisch dat ooit iemand terecht zal staan voor het beledigen van Cambodjanen door in het openbaar de wandaden van de Rode Khmer te ontkennen. Het lijkt me even onwaarschijnlijk dat iemand Tutsi's wil beledigen door het in het openbaar ontkennen van de genocide in Rwanda. Relevant zijn in feite alleen de Holocaust en de Armeense genocide, ook wel 'de kleine holocaust' genoemd. In het artikel in Trouw wordt er op gewezen dat in het verleden op basis van de huidige bepalingen in het Wetboek van Strafrecht al ontkenners zijn veroordeeld: de Raad van State ziet weinig 'toegevoegde waarde' aan deze uitbreiding van de wet. Het lijkt me ook geen sinecure vast te stellen dat een Nederlander van Turkse afkomst die de Armeens genocide ontkent dit doet om de Armenen, of wie dan ook, te beledigen. Het lijkt me veel eerder een poging het Turkse verleden schoon te wassen.

Overigens ben ik van mening dat het hebben en het in het openbaar uitdragen van meningen, hoe verwerpelijk ook, niet strafbaar moet zijn.

Prestigieus

Als je een aantal jaren een niet-onbelangrijke functie hebt gehad bij de Wereldbank en vervolgens bij de UNDP (United Nations Development Programme), ga je je carrière niet voortzetten als sous-chef van de afdeling catering van de Verenigde Naties. Dat begrijp ik ook nog wel. Dan wil je graag directeur van de UNDP worden. Daar heb je bij wijze van spreken wel enig recht op als je het in Nederland al tot minister hebt gebracht.

Ad Melkert, want daar heb ik het over, wordt dus geen directeur van de UNDP. Ban Ki-moon, de VN-chef, kon zich wel iets voorstellen bij de teleurstelling van Ad. Maar gelukkig had hij nog een andere baan in de aanbieding: VN-gezant voor Irak. Daar las ik een berichtje over in de volkskrant. Het einde van dat bericht vond ik wat merkwaardig. Die functie van VN-gezant voor Irak is volgens westerse diplomaten 'zeker zo prestigieus' (als directeur van de UNDP).

Ik heb geen duidelijk idee van de inhoud van de nieuwe functie van Ad Melkert, maar ik neem direct aan dat een VN-gezant in dat land iets nuttigs zou kunnen doen. Ik zou dan ook graag gelezen hebben waarom juist Ad Melkert de aangewezen persoon is voor dat nuttige werk. Zoiets als "typische bruggenbouwer", of "geboren diplomaat", of "kenner van de relaties tussen sjiieten en soennieten". Maar daar ging het kennelijk niet om. Ze zaten een beetje met Ad in hun maag, begrijp ik. Ze wisten natuurlijk dat hij niet zomaar alles pikt. Het moest wel een beetje niveau hebben. Misschien hebben ze nog wel met Wouter Bos gebeld: "Hebben jullie niet een leuk baantje voor hem bij een of andere bank, of zo?" Maar gelukkig had de VN zelf nog iets prestigeus'.
x

Communicatie

Ergens las ik dat de nieuwe baas van MI6 (de Britse buitenlandse inlichtingendienst) in opspraak is geraakt omdat zijn vrouw gegevens van hem op de website 'Facebook' had geplaatst. Ik had wel eens wat gezien over Facebook, maar wist eigenlijk niet wat het precies was. Dus ik googelde en weet het nu wel. Het is net zo iets als Twitter. Je meldt je aan, vertelt wat over jezelf, zet er eventueel een foto van jezelf bij en vervolgens laat je daar allerlei berichten achter die anderen dan kunnen lezen. Het is de bedoeling dat je familie en vrienden op de hoogte stelt van je aanmelding. Die kunnen zich ook aanmelden, als ze dat al niet gedaan hebben, en zo kun je allerlei mededelingen uitwisselen. Communicatie, weet je wel?

Moeten we nou blij zijn met Twitter en Facebook? Ik twijfel nog. Er zijn niet zo gek veel mensen die een leven leiden dat anderen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat boeit. We doen allemaal voortdurend dingen die niet of nauwelijks interessant zijn voor wie dan ook, zelfs niet voor familie en goede vrienden. Dat betekent, dat hoe meer je iets schrijft, hoe onbenulliger het wordt.

Intussen begin je zo langzamerhand wat achter te lopen als je met jouw mobieltje niet kunt internetten. (Ik loop dus achter. Ik kan er zelfs geen foto's mee maken.) Je kunt in principe dag en nacht bereikbaar zijn en anderen bereiken. Wil ik dat ook? Eerlijk gezegd beantwoord ik die vraag met een hardgrondig "Nee!" Het komt, wat mij betreft, hier op neer: als ik thuis ben zijn er al momenten dat ik liever niet gestoord word; als ik de deur uitga wil ik helemaal niet gestoord worden. Vroeger was ik tijdens vakanties volledig onbereikbaar, omdat ik vaak zelf 's ochtends nog niet wist waar ik 's avonds zou zitten. Ik belde ook nooit naar huis om te horen hoe het daar ging en/of te vertellen hoe het met mij ging. Ik heb het idee dat het zo langzamerhand als 'not done' beschouwd wordt tijdens je vakanties onbereikbaar te zijn. Je hebt ook geen excuus meer om niet af en toe iets te laten horen, terwijl je een communicatiemiddel altijd binnen handbereik hebt (tenzij je je bevindt in een stuk echt onbewoonde wereld, wat mij nogal eens overkomen is, maar je kunt natuurlijk een satelliettelefoon meenemen).

Het is toch leuk dat je al tijdens je vakantie het thuisfront foto's kunt laten zien en je ervaringen naar het thuisfront toe kunt communiceren? Doe dat vooral als je het leuk vind, maar ik ben niet beledigd als je mij van de verzendlijst schrapt. Ik hoor je verhalen wel als je weer thuis bent. Die paar dagen per jaar dat ik nog het land uitga, wil ik dit land ook achter mij laten. Wil je weten of ik me vermaakt heb? Desgevraagd vertel ik je alles, als ik weer thuis ben.
x