Aversie

Nog bijna elke dag leer ik nieuwe woorden of uitdrukkingen. In de Volkskrant kwam ik "risico-aversie" tegen. Gezien de wankele staat van de economie is elke belegger op zoek naar zekerheden en garanties. 'De risico-aversie is enorm', zegt Paul van der Worp, analist bij zakenbank NIBC.

Het is toch wel fijn dat je bij elke crisis deskundige analisten hebt die kunnen uitleggen wat een leek, ik bijvoorbeeld als het om financiële zaken gaat, niet kan begrijpen. Het is ook fijn dat ze meteen een term verzinnen die het allemaal nog serieuzer laat lijken. Een gewone jongen als ik zou zeggen: "Beleggers hebben een pesthekel aan geld verliezen en die gaan zich indekken." Omdat ik op school bij de taalles altijd heel goed opgelet heb, wist ik in ieder geval uit mijn hoofd dat 'aversie' een duur woord voor 'afkeer' is. Als het tegenwoordig over economie hebt mag je 'afkeer' wel veranderen in 'pesthekel', vind ik.

Een bakker bakt, een fietser fietst, een loodgieter giet lood, een blogger blogt, dus een belegger belegt, recessie of geen recessie. Dat denk ik dan in al mijn onnozelheid. Dankzij Paul van der Worp weet ik nu dat het bij beleggen net een tikje anders ligt. Helemaal in mijn eentje zou ik er nooit achter gekomen zijn dat beleggers in tijden van economische neergang toch iets voorzichtiger met hun geld omspringen. Die wachten gewoon tot het weer goed gaat. Maar gaat het wel weer goed als de beleggers niet beleggen? Kan iemand me dat nou eens uitleggen?

Engelen

Omdat ik in de Volkskrant een artikel las over de dood van een vrouw tijdens een 'healing', ging ik weer eens googelen. Google geeft bij het zoekresultaat ook altijd een aantal kleine advertenties die te maken hebben met de zoekwoorden die je invult. Nou, voor een healing kun je tegenwoordig overal terecht, maar er stond ook een kleine advertentie bij die mij na één klik bracht bij 'Engelen Cursus'.

Heb je iets met Engelen maar weet je niet wat je er mee moet doen, of wil je je juist meer verdiepen in de engelen en je energiewerk? Dan kan je tussen de onderstaande cursussen vast wel iets vinden dat bij je past. Ik heb totaal niets met engelen en heb dus ook geen idee wat je er mee kunt doen. Ik heb er ook geen flauwe notie van wat je onder 'energiewerk' moet verstaan. Maar je kunt bij ene Annelies Hoornik in Capelle aan den IJssel maar liefst 14 cursussen volgen. Annelies is gecertificeerd door niemand minder dan Doreen Virtue PhD en is daarmee een "ANGEL THERAPY PRACTITIONER®" en "ANGEL THERAPY MEDIUM®". Ik ging dus linea recta door naar de website van Doreen herself: http://www.angeltherapy.com/. Immers, nomen est omen en Virtue betekent: deugd, deugdzaamheid, kuisheid, verdienste, kracht en geneeskracht. Bij Doreen zit je dus gebeiteld. Zij kan je boodschappen doorgeven van overleden dierbaren en leert je - via dus Annelies in Capelle - in contact te komen met engelen. Dan leer je ook alles van IET, Integrated Energy Therapy en die is bijzonder effectief voor klachten op zowel fysiek, emotioneel, mentaal, spiritueel en karmisch niveau.

De afgelopen tijd zat ik op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel niveau behoorlijk goed. Toch had ik het gevoel iets te missen. Het zal je wel duidelijk zijn: mijn karmisch niveau liet duidelijk te wensen over. Een IET consult kost je 77 euro per half uur en 144 euro per uur. Dat is niet goedkoop maar dan worden wel je 'etherische koorden', 'psychisch afval', 'entiteiten' en 'aardgebonden geesten' verwijderd. En wat dacht je van het balancerem (sic) van karma en andere zaken als aura versteviging, en bescherming zoals de engelen het aanbieden?

"There's a sucker born every minute", zei de Amerikaanse showman P.T. Barnum. Doreen en Annelies in haar slipstream zullen een aardige cent verdienen aan mensen die uit goedgelovigheid of wanhoop elk hulpaanbod voor vermeende of werkelijke klachten accepteren. Be my guest.

Keurmerk

In het algemeen ben ik niet het prototype van de 'bewuste consument'. Ik let dus niet voortdurend op waar of waarmee ik het goedkoopste uit ben. Ik kom pas in actie als ik echt belazerd wordt en dan kan ik doodvallen op een cent.

Het taxivervoer was jarenlang een grote rotzooi, nadat de regelgeving geliberaliseerd was. In tegenstelling tot de verwachting rezen de prijzen de pan uit en ieder beunhaas kon een taxibedrijf beginnen. Dus de overheid greep weer in: er kwam een uniform tarief en het zogenaamde TX-keur. Dat TX-keur krijgt een taxibedrijf als het aan bepaalde eisen voldoet. De gebruiker kan zo'n 'gekeurd' bedrijf herkennen aan de sticker die je hier ziet en die op diverse plaatsen op de taxi moet zijn geplakt. Inmiddels beschikt Amsterdam bij het Centraalstation over een zogenaamde 'Taxistandplaats-plus'. Die taxistandplaats is "alleen toegankelijk voor TX-keurtaxi's."

Afgelopen donderdagavond kwam ik rond 11 uur op Amsterdam Centraal aan. Ik had geen zin om kleumend op de tram te wachten en besloot een taxi te nemen. Uit ervaring weet ik dat sinds de invoering van het nieuwe tariefsysteem een rit van daar naar huis mij tussen de 11 en 12 euro kost. Ik weet dat ik voor de eerste aanslag van 7,5 euro precies tot de brug bij de Nassaukade kom.

Goed, donderdagavond liep ik naar de taxi die naar mijn idee 'aan de beurt' was.
"Waar moet u heen?"
Die vraag hoort een taxichauffeur (zeker een met een TX-keur) niet te stellen. Hij mag namelijk geen korte ritten weigeren. Ik leg geen zout op elke slak en zei dat ik naar de Geuzenkade wilde. De chauffeur keek wat wazig, al moet hij, in het bezit zijnde van een TX-keur, over stratenkennis beschikken. Ik was weer zo vriendelijk hem te vertellen dat die Geuzenkade in de buurt van de Willem de Zwijgerlaan is. Die kennen ze meestal wel. Hij ging mij voor naar zijn taxi, die niet vooraan stond. Toen ik eenmaal zat zei de chauffeur dat de rit mij 15 euro zou kosten. Ik zei dat ik dat teveel vond en stapte weer uit om een andere te nemen. De eerste de beste die ik aansprak wilde mij voor 20 euro naar de Geuzenkade brengen. Die mocht van mij ook proberen een andere klant te belazeren. Ik vond een chauffeur die bereid was mij voor het gewone tarief naar huis te brengen. Zoals veel taxichauffeurs wilde hij via Prins Hendrikkade en Marnixstraat rijden. Ik zei dus dat hij via Nieuwe Zijds en Raadhuisstraat moest gaan. Dat is net even korter.
"Maar de De Clerqstraat straat is afgesloten door werkzaamheden, meneer."
"Nee, beste man, de De Clerqstraat is niet meer afgesloten." Over stratenkennis gesproken!
Bij huis aangekomen moest ik 11,30 euro afrekenen. Dat klopte dus.

Gisterochtend ging ik maar eens op informatie uit bij de gemeente Amsterdam. Tegenwoordig heeft die een algemeen 'vragennummer', waarvandaan ze je, zo nodig, doorverbinden. De eerste die ik aan de lijn kreeg vond mijn verhaal te gek voor woorden. Hij verbond me door met de 'Stichting TX-keur' in Den Haag. Die vond het net zo gek en zou het 'meenemen' in het periodiek overleg met de gemeente Amsterdam. Dat vond ik allemaal leuk en aardig, maar ik wilde weten wie er nou eigenlijk toezicht houdt op die 'Taxistandplaats-plus'. Ik weet dan wel van die tariefregeling en het TX-keur en ik weet in Amsterdam ook de kortste weg van A naar B, maar de eerste de beste buitenlandse toerist - en dat zijn er nogal wat bij Amsterdam Centraal - wordt belazerd waar hij bijzit. De man van TX-keur was zo vriendelijk mij het nummer te geven van de Amsterdamse ambtenaar van de dienst 'Infrastructuur en Vervoer' die zich met dit soort zaken bezighoudt.

Vooraf had ik bedacht dat de crux van de zaak ligt in het feit dat bij een taxi met TX-keur "vooraf bekend is voor de consument voor welk tarief hij of zij vervoerd wordt." Strikt genomen hadden die 'dure' chauffeurs zich aan die regel gehouden: ze hadden me vooraf verteld voor welke prijs zij me naar huis wilden brengen. Mijn toegespitste vraag was dus: "Mag ik van een taxi bij een Taxistandplaats-plus verwachten dat hij me vervoert tegen het standaardtarief?" Dat mag ik dus niet!

De betrokken ambtenaar wond er overigens geen doekjes om. Ook de gemeente is zeer ongelukkig met de feitelijke gang van zaken bij de Taxistandstandplaats-plus, waar ook 'onbevoegde' taxi's door een truc kunnen gaan staan. Er is onvoldoende gelegenheid tot handhaving. Met name in de avond en nacht staan er zoveel 'slechte' chauffeurs, dat de 'goede' zich daar liever niet onder mengen. In de praktijk wordt door veel chauffeurs een soort 'zonetarief' gehanteerd, wat niet verboden is, als de klant ermee instemt. Er zijn nochtans gevallen bekend dat ook dat tarief 'soepel' gehanteerd wordt. Genoemd werd een voorbeeld van toeristen die voor de rit Centraal - Rembrandtplein (niet veel meer dan 2 km) 30 euro per persoon moesten betalen.

De situatie is dus zo: de prijs van een taxirit is, waar dan ook, in principe een kwestie van onderhandelen. De gemeente Amsterdam beraadt zich op technische mogelijkheden die moeten voorkomen dat 'onbevoegde' taxi's zich op de Taxistandplaats-plus kunnen bevinden. Steeksproefgewijs worden taxichauffeurs gecontroleerd op het volgen van de regels.

O ja, de gemeente, althans de betrokken ambtenaar, was het geheel met me eens dat de - door regering en parlement gewenste - liberalisering van het taxivervoer een volledige mislukking is geworden.

Taxivervoer is, naar mijn idee, een essentieel onderdeel van alle voorzieningen voor openbaar vervoer. Daar mag de overheid eisen aan stellen. Ik verwacht maar een paar dingen:

Het maakt mij niet uit op grond waarvan het tarief bepaald wordt: afstand, tijdsduur of zone, zolang het maar duidelijk is. Als ik tram, bus, trein of pont neem weet ik vooraf precies wat ik moet betalen. Dat zijn intussen allemaal private ondernemingen, waarmee ik niet over de prijs per rit kan onderhandelen. Waarom moet dat bij een taxirit wel?

Stigma

"Vanaf welke generatie is iemand Nederlander?" Die vraag stelt, volgens de Volkskrant, het Kamerlid Dibi van GroenLinks. Ik zou die vraag met een wedervraag willen beantwoorden: "Wat heeft dat met generatie te maken?" Volgens mij ben je 'Nederlander' als je door geboorte of naturalisatie de Nederlandse nationaliteit hebt verkregen. Je kunt daar nog een hele tijd over door zeiken en dan krijg je dat soort discussies over de 'Nederlandse identiteit' die nog niet zo lang geleden door Máxima werd aangezwengeld.

De vraag van Dibi is actueel, omdat de Tweede Kamer gaat praten over de begroting van de minister van Integratie. Jarenlang was het taboe, maar nu stuurt een meerderheid in de Tweede Kamer erop aan Roma en Sinti, Molukkers, Somaliërs en Afghanen en hun specifieke problemen 'terug op de radar van de Rijksoverheid' te krijgen. Dat kon tot nu toe niet want dat was 'stigmatiserend'. Met andere woorden: de nieuwe minister van Integratie én de fracties van PvdA, CDA, VVD en PVV willen een doelgroepenbeleid. De PvdA-fractie ontkent dat ze daarmee een 'rechtsere koers' is gaan varen. Waar is die ontkenning voor nodig?

Het hele overheidsbeleid ritselt van de doelgroepen. We hebben sinds het aantreden van het huidige kabinet een speciale minister voor de doelgroepen 'gezin' en 'jeugd'. Als we jeugdzorg gaan optuigen omdat er kennelijk kinderen met problemen zijn, is dat dan stigmatiserend? Als we een paar miljard bij elkaar scharrelen om banken te ondersteunen, is dat stigmatiserend? Ik heb daar nooit iemand over horen klagen. Maar als we vaststellen dat 90% van de Nederlanders van Somalische afkomst werkeloos is en daar iets aan moeten doen, is dat opeens wel stigmatiserend. Ben je rechts als je vaststelt dat er sprake is van (s)chrikbarend hoge zelfmoordcijfers onder Hindoestaans-Surinaamse meisjes en van terugval in het onderwijs onder de derde generatie Molukkers, om er nog maar over te zwijgen dat 30 procent van de Sinti-kinderen niet naar school gaat. Dat heeft niets met rechts of links te maken. Dat zijn feiten. Als de overheid, na gedegen onderzoek, vaststelt dat er groepen Nederlanders (van welke afkomst ook) zijn die problemen hebben, moet ze dat gewoon zeggen en vervolgens zeggen wat ze daaraan gaat doen. Het zijn niet de feiten die stigmatiseren, mensen die feiten verkeerd interpreteren stigmatiseren: "90% van de Somaliërs is werkeloos, omdat ze hierheen gekomen zijn vanwege de uitkering die ze hier krijgen." Als je die mening ben toegedaan, hoef je verder ook niets meer aan het probleem te doen.

Er is niets tegen het justitieel aanpakken van 'rotjochies in probleemwijken'. Er is niets stigmatiserends aan de vaststelling dat daar buitenproportioneel veel Nederlandse jochies van Marokkaanse afkomst bijzitten. Dat is gewoon zo. Maar als het, volgens de Volkskrant wel degelijk nieuw, beleid van de PvdA wordt eerst veiligheid, dan preventie, dan vrees ik dat de PvdA de wel rechtse PVV gewoon een stapje voor wil zijn. Voorkomen lijkt me beter dan straffen.

Loper

Dit moet hem dan worden: de 'Rode Loper', het 'visitekaartje van Amsterdam'. Kortgeleden schreef ik hier dat Amsterdam niet teveel grote projecten tegelijk wil uitvoeren, want dan blijft de stad één grote bouwpunt. Maar vooruit, in Het PAROOL las ik dat het Damrak, het Rokin, de Vijzelstraat en de Vijzelgracht (voor niet-Amsterdammers: de Vijzelgracht heb ik zelfs niet meer als gracht meegemaakt) wordt een groot paradijs voor voetgangers en fietsers. Dat plan is gisteren door de gemeente en het stadsdeel Centrum gepresenteerd. Trottoirs worden verbreed, ten koste van de rijweg voor auto's. Er komen 'pleinachtige ruimten' met bomen. Er komen minder trams te rijden, want onder die 'Rode Loper' ligt de Noord/Zuidlijn.

De uitvoering van de plannen is grotendeels afhankelijk van de vorderingen met het aanleggen van de Noord/Zuidlijn, die volgens de huidige planning in 2015 gaat rijden. Je kunt dus wel nagaan wanneer ik met mijn rollator van de ene pleinachtige ruimte naar de andere schuifel, want ik ga er vanuit dat na de Vijzelgracht ook de Ferdinand Bolstraat t.z.t. nog wel wat scheefzakkende huizen te zien zal geven. Die huizen zijn ook niet gisteren gebouwd.

Er komt ook nog een inspraakronde en daar zullen alle autobezitters en winkeliers langs de route te hoop lopen tegen dit plan. Volgens mij komt er tegen de tijd dat de 'Rode Loper' wordt uitgerold al geen mens meer met de auto naar het Centrum, want in dezelfde krant lees ik, dat met ingang van 1 januari 2009 je vijf euro per uur voor het parkeren moet betalen.

Kortom: prachtige plannen, maar ik betwijfel of ik er nog van zal kunnen genieten.

Stom

Ieder zinnig mens heeft, denk ik, het idee dat een trein en rails bij elkaar horen. Stations, overwegen, slagbomen en rode lampen horen daar ook vrij natuurlijk bij. Omdat dat zo voor de hand ligt, besloten ze destijds, toen de NS geprivatiseerd werd, dat die dingen niet bij elkaar hoorden. We kregen dus NS Reizigers (en wat maatschappijtjes die in de uithoeken met kleine dieseltreintjes mogen spelen) en ProRail. ProRail zorgt ervoor dat NS Reizigers met zijn treinen zijn reizigers over de rails van ProRail van A naar B kan brengen. Als er weer eens storingen en vertragingen waren lag dat vaak niet aan NS Reizigers, maar aan ProRail, die gladde rails bijvoorbeeld. NS Reizigers kreeg wel alle verwijten naar zich toe.

Omdat er over dat splitsingsbesluit door allerlei slimme mensen, waaronder ook ambtenaren en politici, was nagedacht, dacht ik destijds dat ik wel weer eens te stom zou zijn om dat te begrijpen. Ik dacht namelijk dat het soms handig is om bepaalde zaken in één hand te houden. Bij calamiteiten bijvoorbeeld scheelt dat een hoop overleg met een externe organisatie. En wat lees ik nou in de Volkskrant? "We willen weer dichter bij elkaar zitten. Het werkt vaak toch beter als je elkaar in de ogen kunt kijken", aldus Kraaijeveld. Dat is Pieter Kraaijeveld, directeur capaciteitsmanagement bij Prorail. Ook de NS juicht dit toe, zegt Ingrid Thijssen, directeur vervoer bij de NS. "De afgelopen jaren hebben de beide partijen zich sterk geprofileerd als geheel zelfstandige ondernemingen. Terwijl er de facto duidelijk sprake is van een gezamenlijke maatschappelijke verantwoordelijkheid: het bestieren van een van de drukst bereden spoornetwerken van de wereld." Beide bedrijven vinden dat de gedwongen splitsing in 2001 op sommige operationele terreinen te ver is doorgevoerd.

"Goh", dacht ik, toen ik dat allemaal las, "waarom zijn ze toen niet gewoon even bij mij langs gekomen om te vragen of die splitsing wel zo'n goed plan was." Dan had ik ze meteen kunnen vertellen dat ze niet goed bezig waren. Misschien ben ik toch niet zo stom als ik toen dacht.

Korting

In mijn blog van afgelopen zondag zag ik het helemaal verkeerd. Ook in Nederland kun je geld verdienen door donor te zijn: 120 euro per jaar. Natuurlijk niet voor het af en toe laten aftappen van bloed, maar wel door na je dood wat bruikbare organen af te staan. Een aantal zorgverzekeraars biedt deze korting aan als je kunt aantonen dat je je als donor hebt laten registreren. De zorgverzekeraars hopen dat door die korting tienduizenden mensen zich alsnog als donor laten registreren.

Trouw schreef hierover en een lezer maakte gebruik van de mogelijkheid erop te reageren. Een interessant stukje commentaar dat ik integraal overneem: Zojuist informatie ingewonnen bij klantenservice van Menzis. Zoals ik collectief verzekerd via Colland bij Menzis krijg je korting op je premies. Als je in aanmerking wil komen voor korting als orgaandonor wordt de collectiviteit bij Colland opgezegd en krijg je een nieuwe collectiviteitspolis aangeboden met een korting die ongeveer gelijk is als die van Colland. Dus als orgaandonor via Colland/Menzis maakt het niet uit of je nu WEL of NIET je organen wilt doneren. Premie blijft in dit geval gelijk. Dus het gaat alleen om verzekerden BINNENHALEN en NIET om uw toestemming als DONOR. Schaam je MENZIS !! Goede verzekering, slechte MARKETING.

Daar hoef ik niets aan toe te voegen.