Iemand die aan een ziekte leidt en daar vanaf wil komen en/of denkt te kunnen komen door 'healing', vind ik niet erg verstandig, maar zhij gaat haar/zijn gang maar. Ik weet niet zo gek veel van healing, maar als ik het goed begrijp kun je een hoop aan jezelf verbeteren, zowel fysiek als mentaal, door een goed contact met kosmische (levens)energie, wat dat dan ook mag zijn. Je hebt ook christenen die aan healing doen, met name in pinksterbewegingachtige groepjes. Die zullen dan, denk ik, hun energie niet aan de kosmos ontlenen, maar aan de Here God. Halleluja!
In de Bijlmer heb je zo'n pinksterbewegingachtige groep rond mevrouw Yvette Lont, die nog niet zo lang geleden actief was voor de ChristenUnie, maar zich zelfs daarin onmogelijk heeft gemaakt met haar opvattingen over homofilie en homo's. Yvette's groep wil d.m.v. healing mensen genezen van hiv en homofilie. Hiv is een echte ziekte. De opvatting dat homofilie een ziekte is wordt niet door iedereen gedeeld, zeg ik maar even zeer genuanceerd.
Als mensen denken dat ze door healing van hun homofilie kunnen afkomen is er, wat mij betreft, nog geen man over boord. Je gaat er niet aan dood en het is niet besmettelijk. Met hiv is dat wat anders: het is wel besmettelijk en je kunt er wel aan dood gaan, als je het niet door een gekwalificeerde arts laat behandelen. Het Amsterdamse COC en de gemeente Amsterdam maken zich dus, lees ik in Trouw, ongerust over de activiteiten van Yvette. In het artikel wordt ook verwezen naar Jomanda, die Sylvia Millecam wel even van haar kanker zou afhelpen.
Zoals wel vaker ging mijn aandacht uit naar een passage in het artikel die van wat algemener strekking was. Gelovigen hebben in Nederland de vrijheid te leven volgens hun eigen leefregels, maar niet de vrijheid anderen buiten hun gemeenschap te betichten van misdadig gedrag. Helaas mondt religieuze vrijheid voor sommigen uit in de vrijheid om andere groepen opzettelijk te kwetsen en te discrimineren. Als iemand vindt dat homofilie een gruwel voor het oog des Heren is, mag zhij dat van mij in woord en geschrift verkondigen. Vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting zijn belangrijke grondrechten. Iemand die zich daardoor gekwetst voelt moet maar denken: ach, zij weten niet beter. Als iemand mij op grond van zijn of haar beginselen van een misdaad beticht of discrimineert, kan ik - als ik het de moeite waard vind - naar een rechter stappen. Als lijders aan een dodelijke en besmettelijke ziekte denken uitsluitend door healing te kunnen genezen is dat in principe ook nog hun goede recht, mits zij zich compleet onthouden van maatschappelijk verkeer. Willen zij toch in contact treden met de maatschappij dan mag deze van hen eisen dat zij al het mogelijke doen het overbrengen van hun ziekte op anderen te voorkomen.
Ik maak me ook wel eens kwaad op 'gewone' christenen als die wat onzinnigs (naar mijn onbescheiden mening) zeggen. Zo las ik gisteren ook in Trouw dat kardinaal Tarcisio Bertone, de staatssecretaris van het Vaticaan (de nummer twee van de rooms-katholieke kerk), verklaard heeft: De financiële crisis die de wereldeconomie uit balans brengt, bewijst dat de politiek de godsdienst nodig heeft en zelfs behoefte heeft aan een ethiek die geïnspireerd is door een ’rationele godsdienst’ die het christendom is. Ik ben bang dat er ook in het Amerikaanse bankwezen, zelfs op hoge functies, mensen werken die oprecht geloven dat God ons hele leven, ook hun werk voor de bank, ook het toekennen van bonussen, bestiert. Maar God en de kerken zijn er na ruim 2000 jaar nog altijd niet in geslaagd te voorkomen dat hun schepselen/leden af en toe zwak en zondig zijn, belust op geld, status en macht. De gedachte dat de politiek niet zonder christelijke ethiek kan lijkt me hoogmoedig. Hoogmoed is een van de zeven hoofdzonden.
Terrorismeverdachte in vliegtuig student in Enschede, zo luidde een kop in Het Parool. Maar ook de andere kranten brachten dit nieuwsfeit. Het gaat hier om de Duitser van Somalische afkomst, Omar D., die samen met zijn vriend Abdirazak B. onlangs uit het vliegtuig werd gehaald. Andere belangwekkende feiten worden ons onthouden. Zo kan ik mij heel goed voorstellen dat deze Omar, tussen colleges door, wel eens in een Enschedese horecagelegenheid een consumptie heeft gebruikt of bij een Enschedese supermarkt wel eens een boodschap deed. De geheime dienst zou hen al langer op de korrel hebben. Uit de context begrijp ik dat het hier om de Duitse geheime dienst gaat. Ik vraag me dan wel af of die haar Nederlandse collega, de AIVD, wel op de hoogte had gebracht. Morgen blijkt misschien weer dat een in Engeland verdachte Jemeniet Madurodam bezocht heeft. In een van die andere kranten las ik dat de kamer van Geert Wilders in het "streng beveiligde" gebouw van de Tweede Kamer werd ontruimd en op explosieven werd onderzocht. Er werd niets gevonden.
Wat zijn we door deze berichten nou helemaal wijzer geworden? Helemaal niets. Maar er zijn wel weer twee berichten verspreid die iets met mogelijk terrorisme in ons land te maken hebben. Wat is het resultaat van zulke berichten? Dat 'ons' gevoel dat we hier toch ook wel bedreigd worden weer een beetje versterkt wordt. Dat maakt ons weer wat rijper voor verdere maatregelen van de overheid.
Begrijp me goed: ik beweer hier niet dat de pers onder één hoedje speelt met de overheid. Maar een officiële woordvoerder van een overheidsinstantie zegt wat en stuurt een persbericht rond. Kranten moeten vol en dus wordt het persbericht overgenomen. Wat ik nou zou willen weten is: waarom werd die kamer van Wilders doorzocht? Had een of andere halve zool weer eens een telefoontje gepleegd?
Weet je hoe je kunt lachen? Een telefoontje met een Marokkaans accent naar de Bijenkorf dat daar een bom gaat ontploffen. Daar woeden nu de 'Drie Dwaze Dagen', dus het is daar stampvol. Als ze daar omroepen dat iedereen het gebouw moet verlaten, krijg je geheid paniek en geheid slachtoffers. In een ander verband en onder een andere naam heb ik wel eens de term 'low budget terrorisme' gebruikt. Nog maar enkele weken geleden werd op Zestienhoven een vliegtuig zes uur aan de grond gehouden op grond van een fake telefoontje over een aanslag. Welk anoniem telefoontje moeten onze veiligheidsdiensten serieus nemen en welk niet? Maak ze helemaal gek met telefoontjes. Dat is stukken makkelijker dan allerlei plannen beramen. Paniek in een menigte is voldoende. Laat het openbaar vervoer, liefst op een knooppunt, een tijdje stilleggen. Of zit ik nu terroristen ideeën aan de hand te doen?
"A f****** redneck."*) ****** staat voor ucking. In Amerika is het 'not done dat zomaar voluit op websites te schrijven of in ondertitels. Op de tv laten ze dan altijd "bliep" horen. Hier hoeven we geen k**marokkaan of l** de behanger te schrijver. We laten op tv ook geen "bliep" horen.
Ter zake: ene Levi Johnston (18 jaar oud) noemt zichzelf dus "A fucking redneck". Verder zegt hij, in een weblog: "I don't want kids." Probleempje is dat het zeventienjarige meisje Bristol zwanger is. Van Levi. En Bristol wil het kind houden. Op zich is dat allemaal niet zo bijzonder. Tienerzwangerschappen komen in Amerika veel vaker voor dan hier. Abortus is daar ook iets minder gebruikelijk dan hier. Bovendien is de mams van Bristol fel tegen abortus.
Ja, en?
Niemand in Amerika zou zich druk maken over Levi en Bristol, afgezien dan van directe familie en wellicht vriendinnen en vrienden. Maar iedereen in Amerika kent ze inmiddels. De achternaam van Bristol is namelijk Palin. Haar moeder is gouverneur van Alaska, maar als het aan haar ligt wordt ze 'the next vice-president of the US of A'. En dan wordt ineens alles belangrijk wat maar in de verste verten met haar te maken zou kunnen hebben. Wat voor merk oogschaduw gebruikt ze? Heeft zij een achterneef die ooit beboet is voor het stelen van een rol pepermunt in de supermarkt? Heeft zij in 1997 gezegd dat 6000 jaar geleden dinosaurussen en mensen tegelijkertijd leefden? (Volgens de Gazet van Antwerpen wel.) Heeft ze misschien een zwangere dochter? Ja, verdomd, ze hééft een zwangere dochter. Heeft dat iets met politiek te maken? Hier niets, in Amerika alles.
Op 'YouTube' zag ik een stukje uit een interview dat Sarah Palin gaf aan CBS. Haar werd gevraagd of zij buitenlandse ervaring had. Wel degelijk, vond Sarah, want Alaska wordt aan de ene kant begrensd door Canada en aan de andere kant door Rusland. Bedenk dat even goed: tussen Alaska en Rusland ligt niet meer dan de Beringstraat! Tussen Canada en Alaska schijnt alleen maar een grens te liggen waar je zo overheen kunt stappen. De Comissaris der Koningin in Limburg ( o nee, daar heet hij de Gouverneur) kan hier dus zo minister van buitenlandse zaken worden.
Wil je even echt lachen? Kijk dan eens hier. Het is een stukje uit het satirische programma "Saturday Night Live" van een 'interview' met (een bijna perfecte look-a-like van) Sarah Palin.
*) redneck = een blanke Amerikaan die beschouwd wordt als provinciaals, conservatief en kwezelachtig.
Stel je even voor: daags nadat in januari 2009 de nieuwe president van de VS is geïnstalleerd geeft George W. Bush in een interview met de Washington Post te kennen dat volgens hem de Amerikaanse troepen zo snel mogelijk uit Irak en Afghanistan teruggetrokken moeten worden. Daar zou de wereld toch even van opkijken. Dat zou je een ommezwaai mogen noemen. Maar er is inmiddels een precedent.
Onder deze Israëlische premier ging het uitbreiden van de nederzettingen op de westelijke Jordaanoever rustig door, maar wat lees ik nu in de Volkskrant? Demissionair premier Ehud Olmert heeft maandag in een afscheidsinterview plotseling gezegd dat Israël zich uit vrijwel al het in 1967 bezette gebied moet terugtrekken om vrede te kunnen sluiten met de Palestijnen en de Syriërs.
Zo langzamerhand moest je toch wel ziende blind en horende doof (of radicale kolonist) zijn om niet te weten dat de bezetting van de westelijke Jordaanoever en de Golanhoogte nogal gevoelig lag bij de Palestijnen en de omringende Arabische landen. Zelfs westerse landen die Israël niet echt ongezind waren vonden dat Israël daar toch eens over moest gaan nadenken. Het is immers al weer zo'n veertien jaar geleden dat twee Israëlische en één Palestijnse leider de Nobelprijs voor de Vrede kregen voor een plan dat nog steeds niet is uitgevoerd.
Ruim twee jaar zat Olmert op een plek waar hij enige invloed kon doen gelden, zou je zeggen. Nu was hij niet de sterkste premier in de Israëlische geschiedenis, maar het kan ook betekenen dat er binnen de Israëlische regering en parlement nog steeds geen meerderheid te vinden is voor de teruggave van de bezette gebieden. Voorts heeft Olmert het over terugtrekking uit "vrijwel alle gebieden". Ook hij maakt, denk ik, een voorbehoud voor wat betreft Jeruzalem. Maar er is geen islamiet die de Al- Aqsa moskee onder permanent Israëlisch bestuur wil hebben, noch een jood die de Tempelberg onder permanent Arabisch bestuur wil hebben. Dat krijg je met heilige plaatsen.
Hoewel ING het gistermorgen noch wilde bevestigen, noch wilde ontkennen, meldden Trouw en de Volkskrant dat deze bank de ABN Amro gaat overnemen van Fortis Nederland. 'Noch bevestigen, noch ontkennen' betekent meestal: dat klopt, maar we vinden het niet prudent dat op dit moment hardop te zeggen. Het Parool, de middagkrant, meldde dat ING ABN Amro overneemt voor tien miljard euro. Dat wil zeggen dat Fortis nog eens 14 miljard euro verliest, want dat had 24 miljard voor ABN Amro betaald. (De Amerikaanse senator Everett Dirksen heeft ooit eens gezegd: "A million dollar here, a million dollar there and soon you're talking real money.") In het NOS-journaal meldde Sacha de Boer dat ondanks al die steun het aandeel Fortis op de Amsterdamse beurs nog verder in waarde was gedaald.
Nu schijnt het zo te zijn, als ik de berichten daarover goed lees en interpreteer, dat Fortis ABN Amro beter niet had kunnen aanschaffen. Fortis heeft zich daaraan 'vertild'. Aan dat 'vertillen' hebben dus commissarissen, leden van een raad van bestuur en een meerderheid van de aandeelhouders hard gewerkt. Dat was een mooie deal. Daar was onze minister van financiën het mee eens en de Nederlandsche Bank ook. Daar zal menig glaasje op gedronken zijn. Hier en daar zal een bonusje verstrekt zijn.
Omdat die hele overname achteraf toch niet zo'n goed idee blijkt te zijn, neemt het Koninkrijk der Nederlanden voor de billijke prijs van € 4.000.000.000 een belang van 49% in Fortis Nederland. Dat betekent dat ik ineens voor € 243,07 mede-eigenaar van Fortis Nederland ben (vier miljard euro gedeeld door 16.456.011, het aantal Nederlanders gisteren, volgens het CBS). Ik wil voor dat bedrag wel aandelen Fortis van Wouter Bos overnemen volgens de koers van vóór maandagochtend 9.00 uur. Die waarde van die aandelen gaat nu alleen nog maar stijgen, dus daar kan ik een mooie winst op maken.
Nu hoop ik wel dat ING zich niet op zijn beurt ook weer gaat vertillen aan het aanschaffen van ABN Amro, want dat moet Wouter Bos weer in de buidel tasten. Daar moeten ze deze keer dus eens echt goed naar kijken.
Ik vraag me trouwens wel af waar Wouter ineens die vier miljard - toch geen klein bier - vandaan haalt, na één weekendje praten. Waarom hebben we, bijvoorbeeld, nooit na één weekendje intensief overleg gehoord: "Regering steekt vier miljard extra in uitbreiding dialysecentra." Zou dat te maken hebben met het feit dat je daar niet zo veel financiële winst uit haalt?
Zo af en toe komt het voor. Je bent al enkele jaren aow'er. Het is zondag. En je hebt het toch druk! Zo druk, dat je geen mens spreekt, geen krant leest, geen radio hoort en nauwelijks tv ziet: alleen, je moet toch eten, Studio Sport en het NOS-journaal. Ja, waar haal je dan op de vroege maandagochtend de inspiratie vandaan voor een 'Beggartalk'? Morgen heb ik vast wel weer iets om over te zeuren.
Neem een bepaald onderwerp bij de kop en leg vervolgens een causaal verband met de 'Holocaust' en je hebt al gauw de toehoorders op je hand. Immers, geen weldenkend mens wil nog een Holocaust. Omdat 'Holocaust' zo'n zwaar beladen begrip is moet je het niet al te snel in de mond nemen. Je moet ook bedenken dat 'Holocaust' betrekking heeft op een etnische groep, de joden, niet op een staat. Het begrip 'Holocaust' gebruiken in een politiek debat met het uitsluitende doel stemmen te trekken is een debaterstruc, zelfs een smerige debaterstruc.
(Een opmerking tussendoor: er wordt een onderscheid gemaakt tussen 'holocaust' en 'Holocaust'. Met een 'h' kan het slaan op iedere massaslachting; denk aan Armenië of Ruanda. Met een 'H' heeft het uitsluitend betrekking op de uitroeiing van de joden door de Nazi's.)
In het eerste politieke debat tussen John McCain en Barak Obama zei John McCain, volgens Trouw: Een Iran met kernwapens zou een 'tweede Holocaust' in Israël kunnen veroorzaken. Het is mij zeer wel bekend dat de huidige Iraanse president bij herhaling niet alleen anti-Israelische, maar ook anti-joodse taal heeft uitgeslagen. Met andere weldenkende mensen veroordeel ik het laatste ten stelligste, het eerste valt in dezelfde categorie als Amerikaanse opmerkingen over 'de as van het kwaad' of 'schurkenstaten'. Wat John McCain deed, (overigens niet als eerste of enige) is door het gebruik van de term Holocaust 'de joden' gelijk stellen aan 'de staat Israël'. Dat heeft simpelweg te maken met het feit dat ruwweg 45% van alle joden in de VS woont en onder Amerikaanse christelijke fundamentalisten (die vrijwel automatisch Republikeins stemmen) Israël op veel sympathie mag rekenen.
Maar heeft McCain gelijk? Tijdens de Koude Oorlog, toen Amerikanen en Russen elkaars bloed wel konden drinken, waren beide landen verstandig genoeg om geen kernwapens in te zetten, omdat dat het einde van een belangrijk deel van de wereldbevolking zou betekenen. De Iraanse regering, die nog altijd geen kernwapens heeft, staat vijandig tegenover Israël dat wel kernwapens heeft, maar met geen mogelijkheid valt in te zien dat zelfs de meest rabiaat anti-Israëlische Iraanse regering eventueel kernwapens tegen Israël zal inzetten, omdat: a. zo'n regering weet dat ze die per kerende post terugkrijgt; b. zo'n regering weet dat de radioactieve straling en andere verwoesting zich niet beperken tot Israëlisch grondgebied en de joodse bevolking van Israël, maar evenzeer de omringende Arabisch/islamitische landen en volken zullen treffen. (Ja, ik weet dat Iran geen Arabisch land is. Er woont wel een gediscrimineerde Arabische minderheid.)
Iran heeft als probleem dat het beschikt over een stof waarvan de Amerikanen niet genoeg kunnen krijgen: olie. In 1953 werd de Iraanse premier Mossadeq met behulp van de CIA ten val gebracht, omdat hij de oliewinning wilde nationaliseren. Daarop kwam opnieuw de Amerikagezinde Sjah aan de macht, die hij met behulp van zijn uitermate bloeddorstige geheime politie, de Savak, behield tot hij in 1979 door Khomeini c.s. ten val werd gebracht.
Ik ga niet zeggen dat de huidige Iraanse geheime politie een haar beter is dan de Savak, maar evenmin was het regime van de Sjah een haar beter dan dat van Ahmadinejad. Laat John McCain eerst maar eens uitleggen waarom de ene machthebber van harte werd gesteund en de andere met met alle macht wordt bestreden.
