zaterdag 20 juli 2019

VAKANTIEBOEKEN

In het winkelcentrum waar ik dagelijks kom bevindt zich ook een boekhandel. Ik heb de indruk dat het wel een goede boekhandel is, maar ik kom er vrijwel nooit. Ze hebben er nauwelijks of geen Engelse boeken en ik lees nu eenmaal vrijwel uitsluitend Engelstalige boeken, die ik de laatste jaren, vooral als e-book, bij bol.com aanschaf.

Gisteren kwam ik weer eens langs die boekhandel. Naast de ingang hing een groot plakkaat

Al jaren vind ik de aanduiding 'Vakantieboeken'  onjuist. Alsof er boeken zijn die met name geschikt zijn voor het lezen tijdens de vakantie. Die zouden dan 'luchtig', 'spannend' of zoiets moeten zijn, in ieder geval makkelijk leesbaar, niemendalletjes. 

Toen ik nog vakanties vierde waarbij mijn bagage in en rugzak werd meegenomen, kon ik niet veel meer dan één boek meenemen. Dat mocht natuurlijk geen niemendalletje zijn, want dat zou ik binnen een dag of drie uitgelezen hebben en nog een week of twee te gaan. (Het e-book was nog niet uitgevonden.)

Ik nam dus altijd een non-fiction boek  mee, uiteraard in pocketvorm. De Britse Pelicanserie, het non-fiction broertje van de Penguin, bood daarin een zeer ruime keus. Een boeiend geschreven non-fiction boek is net zo geschikt voor een vakantie als een thriller, een fantasy- of sciencefiction roman. Het belangrijkste kenmerk van een boek, in welke genre dan ook en geheel afgezien van de plaats waarop of de situatie waarin het gelezen wordt, is dat het boeiend genoeg is om door te lezen wanneer je er eenmaal aan begonnen bent. 25% van mijn boeken (een kleine 700) zijn non-fiction boeken. Geloof me maar, die zijn echt niet minder boeiend dan al mijn andere boeken.

Wil je echt iets makkelijks lezen tijdens je vakantie, koop dan een Revue of Panorama. Story en Privé vergen nog minder geestelijke inspanning. Maar wil je een boek lezen, ga dan niet zoeken naar een vakantieboek. Koop of leen een boek van een schrijver of in een genre die je aantrekkelijk vindt of jou aantrekkelijk lijken. Kun je wat meer bagage meenemen dan ik, neem dan gewoon meer boeken mee. Of wees blij dat er e-readers bestaan en neem een complete boekenkast mee.


vrijdag 19 juli 2019

RACISME

De Walt Disney  Studios komen met een remake van de film De Kleine Zeemeermin. Dat is op zich niets bijzonders, wel dat in de VS, maar niet alleen daar, veel mensen woest zijn geworden op Disney. Daar hebben ze immers beslist dat de rol van de kleine zeemeermin gespeel zal worden door Halle Baily.
Wat is daar mis mee dan? Dat ziet iedere  racist toch meteen! Halle is geen blanke vrouw en zoals iedereen weet is de zeemeermin blank en moet ze dus door een blanke actrice gespeeld worden.

Al die boze mensen zouden enigszins gelijk hebben als in een film over Eleanor Roosevelt of Jacky Kennedy de hoofdrol door een zwarte vrouw gespeeld zou worden. Dat zou immers vanuit historisch perspectief voor geen meter kloppen. Maar de kleine zeemeermin is een personage uit een sprookje van Hans Christiaan Andersen. Zeemeerminnen bestaan niet en hebben nooit bestaan. Ze hebben dus per definitie geen specifieke raciale kenmerken.

Er is een bekende afbeelding van de zeemeermin in de haven van Kopenhagen.


Nog afgezien van de vraag hoe belangrijk de raciale kenmerken van een fictief persoon zijn,  dit beroemde beeldje doet niet direct aan een blank vrouwelijk persoon denken.

Ik geloof niet dat er op grote schaal geprotesteerd is toen bekend werd dat in de Passion van 2019 de rol van Jezus gespeeld zou worden door een niet uitgesproken  blanke man. Zijn we hier toch iets minder racistisch dan in "the land of the free and the home of the brave"?


donderdag 18 juli 2019

HUFTERS

Dat ziet er bepaald niet vrolijk uit. Dat was het ook niet. Op de weg tussen Zeewolde en Almere vond een ongeval plaats waarbij vijf auto's en een vrachtwagen waren betrokken. Vanwege de enorme ravage én meerdere gewonden bleef de weg urenlang dicht. Meldde het AD. Er zat iemand bekneld in zijn voertuig die aan het vechten was voor zijn leven. Dat meldde de politie op Facebook.

Zo'n ongeval waarbij verschillende auto's zijn betrokken en ook nog een persoon uit een levensbedreigende situatie moet worden bevrijd was voor de politie voldoende reden de weg geheel af te sluiten. Er waren bestuurders van auto's die daarom moesten omrijden. Dat vonden  ze niet zo leuk. Ze waren woedend op de politie en lieten dat blijken ook. Het is toch ook vervelend dat je later thuiskomt dan gewoonlijk, omdat iemands leven gered moet gered moet worden?

Ik zou me kunnen afvragen waarom automobilisten zulke hufters zijn, Maar het zijn echt niet alleen automobilisten. Ik heb ooit vrij lang in een trein stil gestaan. Er werd omgeroepen dat er een aanrijding met een persoon had plaatsgevonden. Dat was een eufemisme voor: iemand had een eind aan zijn/haar leven gemaakt door voor de trein te spring. Ook toen was het aantal hufterige opmerkingen niet van de lucht.

Er kan ook anders gereageerd worden. Een vrouw reageerde op het Facebookbericht van de politie met: Mijn man kwam later thuis, maar hij kwam wel thuis.

woensdag 17 juli 2019

HELDHAFTIG


Eergisteren schreef ik dit hier: "Intussen werd in Italië de Giro voor vrouwen gereden. Die wordt voor de tweede keer op rij door een Nederlandse gewonnen, een andere Nederlandse wordt tweede en weer een andere wint vier etappes. Wat hebben de Nederlandse mannen bij de Tour daar tegenover te stellen? Die hebben drie etappes gewonnen en het ziet er nog niet naar uit dat het er veel meer zullen worden noch dat Nederlanders in Parijs op de eerste en tweede plaats zullen staan. Toch zendt de NOS elke dag vanaf een uur of twee tot aan het einde van de rit alles live uit, hoe weinig boeiend ook en hoe onopvallend de Nederlandse renners ook presteren. Zou het niet veel aardiger geweest zijn alle etappes van de Giro voor vrouwen live uit te zenden?"

Had Eva Jinek of iemand van haar team mijn blog gelezen? Want wie was haar gast? Annemiek van Vleuten, de winnares van de Giro Rosa. Eva van KRO-NCRV deed wat Studio Sport van de NOS nauwelijks gedaan had: een verdiend eerbetoon aan Annemiek.

Het Parool was het hetzelfde als mij opgevallen.

Heldhaftig optreden Van Vleuten wordt niet op waarde geschat.

 (...)


In De Ronde van Italië voor vrouwen schitterden de Nederlandse rensters. Maar in de media kwamen ze er bekaaid van af.

Alle aandacht richt zich op de Tour de France. Op de mannen dus. Urenlange uitzendingen en daarna bijna even lange napraatsessies, ’s avonds afgesloten met het doornemen van dat alles aan tafel van het televisieprogramma De avondetappe.

Maar de Giro Rosa − toch een zeer aansprekende ronde waarin de Nederlandse rensters bijna alle etappes wonnen, en waarin Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen prachtig met elkaar streden − kreeg maar heel weinig aandacht.

De etappes van de Giro Rosa werden in een paar beelden in het sportjournaal weggezet, of in een late uitzending van Studio Sport iets uitgebreider − lees: een minuutje − behandeld.

Net als ik wijst Het Parool erop dat het Nederlandse vrouwenvoetbalelftal wel veel aandacht kreeg. En dan domineert het Nederlands elftal lang niet op de manier waarop de Nederlandse wielrensters nu domineren.

Ik weet niet hoeveel wielrenners (m/v) verdiepen, maar durf ongezien te beweren dat de vrouwen beduidend minder verdienen dan de mannen. maar ja, daar zijn ze niet enige in.


dinsdag 16 juli 2019

DOORTREKKEN

Het is bijna een jaar geleden dat, onder groot gejuich, maar wel zeven jaar te laat, de Noord/Zuidlijn van start ging. Ik heb nog een aantal jaren gebruik gemaakt van de OV-voorzieningen van voor de ingebruikname van de Noord/Zuidlijn. Er waren aardig wat directe busverbindingen tussen Amsterdam-Noord en andere delen van de stad. Ik was daar zeer tevreden over en met mij vele andere Noorderlingen. Die hele Noord/Zuidlijn was wat mij betreft totaal overbodig.Tegelijk met de ingebruikname van de Noord/Zuidlijn werden al die directe buslijnen opgeheven.

Het Parool maakte gisteren melding van een onderzoek van Motivaction naar het gebruik van de Noord/Zuidlijn. "De gigantische investeringen komen vooral terecht bij geprivilegieerde groepen,” zegt mobiliteitsdeskundige Rob van der Bijl." Helaas, voor inwoners van Noord en Nieuw-West betekent de nieuwe metrolijn juist een verslechtering, Dan hebben we het wel over zo'n 238.000 Amsterdammers. Dat ligt zo'n beetje tussen de aantallen inwoners van Utrecht en Eindhoven in.

Steen des aanstoots is de afhankelijkheid van de metrolijn. Voorheen konden inwoners van Noord met verschillende bussen direct naar Amsterdam CS, maar met de start van de Noord/Zuidlijn worden zij vooral naar de nieuwe metrostations gebracht, waar ze moeten overstappen. (...) Opvallend is dat meer dan de helft van de inwoners van Noord de nieuwe metro een verbetering voor het ov-netwerk noemt, maar een verslechtering voor hun persoonlijke reis.

Als je binnen de grachtengordel woont en ergens aan de Zuidas werkt zal de Noord/Zuidlijn best handig zijn, al kun je beter gaan fietsen, want veel langer dan een kilometer of zes zal de tocht niet worden. (Ik heb een jaar of twintig vrijwel dagelijks twee keer tien kilometer gefietst.)

Van der Bijl zegt dat mede onder invloed van de Noord/Zuidlijn een sociale tweedeling kan ontstaan. “Mobiliteit wordt vaak als een puur verkeerskundig vraagstuk gezien, men heeft het over een congestieprobleem dat moet worden opgelost. Maar je zou ook naar mobiliteit moeten kijken met een maatschappelijke bril. Daarvoor hebben bestuurders vaak een blinde vlek.” Amsterdam wordt bestuurd  door een burgemeester van GroenLinks en een aantal wethouders van o.a. SP, PvdA en GroenLinks. Van hen mag te toch verwachten dat ze wel eens door een "maatschappelijke bril" naar het vervoer in hun gemeente kijken.

Hier en daar wordt gepleit voor het doortrekken van de Noord/Zuidlijn naar Purmerend en Zaandam. Dat zal best wat mensen ertoe brengen de auto in te ruilen voor het openbaar vervoer. De inwoners van die gemeentes zou ik willen adviseren: let goed op welke nu nog functionerende buslijnen ze dan willen opheffen.


maandag 15 juli 2019

FIETSEN

Toen bleek dat Nederlandse vrouwen best aardig konden voetballen en op wereldniveau behoorlijk konden meekomen (IN DE FINALE VAN HET WK!), gingen 'we' ineens met ons allen kijken, ook omdat de NOS het belangrijk genoeg vond alle wedstrijden live uit te zenden.

Gistermiddag keek ik naar de finale van Wimbledon.  Prachtige wedstrijd! Die werd uitgezonden op NPO 2. Op NPO  1 werd live verslag gedaan van de Tour de France. Daar heb ik dus niet naar gekeken. Ik heb later de samenvatting gezien: een behoorlijk oninteressante rit.

Intussen werd in Italië de Giro voor vrouwen gereden. Die wordt voor de tweede keer op rij door een Nederlandse gewonnen, een andere Nederlandse wordt tweede en weer een andere wint vier etappes. Wat hebben de Nederlandse mannen bij de Tour daar tegenover te stellen? Die hebben drie etappes gewonnen en het ziet er nog niet naar uit dat het er veel meer zullen worden noch dat Nederlanders in Parijs op de eerste en tweede plaats zullen staan. Toch zendt de NOS elke dag vanaf een uur of twee tot aan het einde van de rit alles live uit, hoe weinig boeiend ook en hoe onopvallend de Nederlandse renners ook presteren. Zou het niet veel aardiger geweest zijn alle etappes van de Giro voor vrouwen live uit te zenden?

zondag 14 juli 2019

DEELGEZAG

Als de menselijke soort zich in stand wil houden, moet hij zorgen voor nageslacht. Voor het voortbrengen van nageslacht zijn twee typen mens nodig, een man en een vrouw. Het seksuele contact tussen beide typen kan leiden tot nageslacht. Dat contact kom vaak tot stand doordat twee vertegenwoordigers van elk type elkaar fysiek aantrekkelijk vinden. In veel gevallen gaat ook emotionele betrokkenheid op elkaar een rol spelen. Beiden voelen zich gezamenlijk verantwoordelijk voor de toekomst van hun nageslacht. Toen gingen 'we' het wat ingewikkelder maken. We gingen regeltjes maken voor het voortbrengen en opvoeden van kinderen. Vrij veel mensen vonden dat ze die regeltjes moesten halen uit een oud boek, dat ging over een Opperwezen, God, die deze regeltjes bedacht had. Een van de meest ver gaande regeltjes was, dat seksueel contact en het voortbrengen van kinderen alleen was toegestaan als beide partners hadden afgesproken dat ze voor altijd, althans tot de dood hen zou scheiden, bij elkaar zouden blijven en van ze lang zal ze leven geen seksueel contact met een ander zouden hebben. Die afspraken werden huwelijk genoemd en ook voor veel mensen die geen boodschap aan dat Opperwezen hadden was dat een vrij algemeen aanvaarde vorm van samenleven.

Toen gingen we het nog wat ingewikkelder maken. We wisten dat het bestond, maar als we het al niet wilden verbieden, wilden we het sowieso niet erkennen: ik heb het uiteraard over mannen die andere mannen en vrouwen die andere vrouwen seksueel aantrekkelijk vinden, aantrekkelijker dan iemand van het andere geslacht. Gelukkig werden we steeds toleranter. We erkenden dat het feit bestond en we vonden  na geruime tijd dat iedereen het recht had zijn/haar eigen voorkeur op seksueel gebied in alle openheid te praktiseren. Uiteindelijk leidde dat ertoe dat homo's en lesbo's ook volgens die huwelijksregeltjes wilden leven, dat wil zeggen de seculiere regeltjes. Knarsetandend moesten hard core gelovigen toezien hoe op 1 april 2001 de eerste personen van gelijk geslacht door niemand minder dan de burgemeester van Amsterdam in het huwelijk werden verbonden. Hoewel in tientallen landen  homoseksualiteit nog altijd strafbaar is zijn er toch al meer dan twintig landen die het Nederlandse voorbeeld hebben gevolgd.

Ik heb er zelf nooit last van gehad, maar veel mensen, zowel mannen als vrouwen, hebben een kinderwens. Voor mensen in een homorelatie ligt daar een probleem.  Twee personen van het zelfde geslacht kunnen niet samen een kind voortbrengen. Er is een onverbiddelijke biologische wet, dat voor het ontstaan van nieuw leven twee geslachten nodig zijn. Ook daar hebben we wat op gevonden. Er zijn draagmoeders, IVF, spermadonors. Regel wat met een derde persoon en ook in een homorelatie kun je ouder van een of meer kinderen worden.

Politici en ambtenaren  hebben voor elke oplossing een probleem. Kinderen van homostellen hebben twee pappa's of twee mamma's, maar ook nog een biologische mamma of pappa. We hebben met ons allen bedacht dat kinderen die volwassen worden het recht hebben te weren wie hun biologische vader of moeder zijn. Maar wat zijn de rechten van die biologische ouders t.o.v, hun nageslacht,dat niet door hen maar door een homostel wordt opgevoed? Daar heeft een commissie een paar jaar op gestudeerd en daarover heeft de regering nu een standpunt ingenomen. Het gaat daarbij om deelgezag. Ik heb dat allemaal nog niet tot in detail bestudeerd, maar heb wel begrepen dat veel direct betrokkenen niet enthousiast zijn over de voorgenomen wijzigingen in het familierecht, Hoe komt dat nu? Nou, kijk, er zitten personen van twee christelijke partijen in het kabinet en na ruim tweeduizend jaar christendom kunnen christen nog altijd maar moeilijk leven met het feit dat onze soort in stand wordt gehouden door mensen die op een andere manier ouder zijn geworden dan op een wijze die, althans volgens hen, God ooit bedoeld had. Daar moeten al die wensouders en biologische ouders maar mee leren leven.