EED

Vanaf 1 april jl. moeten niet alleen de bestuurders en de commissarissen van banken, maar alle medewerkers een eed afleggen: 

• Ik verklaar dat ik mijn functie als bankier integer en zorgvuldig zal uitoefenen.
• Ik zal een zorgvuldige afweging maken tussen alle belangen die bij de bank betrokken zijn, te weten die van de klanten, de aandeelhouders, de werknemers en de samenleving waarin de bank opereert.
• Ik stel in die afweging het belang van de klant centraal en zal de klant zo goed mogelijk inlichten.
• Ik zal mij gedragen naar de wetten, de reglementen en de gedragscodes die op mij als bankier van toepassing zijn.
• Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd.
• Ik maak geen misbruik van mijn bancaire kennis.
• Ik zal mij open en toetsbaar opstellen en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving.
• Ik zal mij inspannen om het vertrouwen in het bankwezen te behouden en te bevorderen.
• Ik zal zo het beroep van bankier in ere houden.

Op de website van de Rijksoverheid lees ik: Met de uitbreiding van de reikwijdte van de bankierseed worden verdere stappen gezet voor een integere en beheerste bedrijfsvoering bij banken.

Een wethouder zegt in de eed/belofte die hij/zij bij zijn/haar ammbtsaanvaarding aflegt, o.a. het volgende: Ik zweer (beloof) dat ik getrouw zal zijn aan de Grondwet, dat ik de wetten zal nakomen en dat ik mijn plichten als wethouder naar eer en geweten zal vervullen. Wat lees ik nu op de website van Elsevier? Wethouder Idzerd Lautenbach (CDA) van de gemeente Buren is dinsdag opgestapt. De bestuurder heeft eigenhandig een collegevoorstel gewijzigd, de paraaf van een ambtenaar vervalst en het voorstel vervolgens in het college gebracht. Dat schrijft de gemeente Buren op haar website. Woensdag doet de gemeente aangifte tegen Lautenbach. Volgens De Gelderlander wordt hij beschuldigd van valsheid in geschrifte. Voormalig gedeputeerde Hooijmakers van Noord-Holland werd onlangs veroordeeld voor ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Hij heeft ooit ook zo'n soort eed of belofte afgelegd.

Wat ik maar zeggen wil: zijn regering en parlement werkelijk zo naief dat ze denken dat (het massaal afleggen van) die 'bankierseed' ertoe zal leiden dat de banken weer braaf al dagene zal doen wat de klanten, de aandeelhouders, de werknemers en de samenleving van ze verwachten?

RISICO

Ik heb geen kinderen. Ik heb dus geen duidelijk inzicht in de risico's die ze lopen en ik weet niets van de bezorgdheid die je kunt voelen, wanneer je kind buiten je gezichtsveld is, bijvoorbeeld op weg naar en van school of bij gewoon buiten spelen. Waar anders dan in de VS zijn ze op dit gebied weer eens volledig doorgedraaid? Ik las daarover in de Belgische krant 'De Standaard'. De kop boven het artikel zegt al veel: Een kind alleen op straat? Bel 911! (911 is de Amerikaanse 112.)

De Amerikaanse kinderbescherming beschuldigt Alexander en Danielle Meitiv van verwaarlozing, omdat ze hun kinderen Rafi (10) en Dvora (6) alleen naar de bibliotheek en speeltuin laten gaan. ‘Dat kinderen buiten moeten zijn, is in de VS een revolutionair idee geworden.’ De Meitivs zijn hooogopgeleide mesen die goed verdienen. Ze wonen buiten Washington, D.C., in een buurt waar veel soortgenoten wonen, geen achterstandswijk dus.

De kinderen Rafi (10) en Dvora (6)hebben als ze zonder hun ouders buiten zijn een geplastificeerd kaartje bij zich. ‘Ik ben niet verdwaald’, staat erop. ‘Mijn ouders weten waar ik ben. Als u met mijn moeder wilt praten, kunt u haar op dit telefoonnummer bereiken.’ ‘Ik heb die kaartjes gemaakt,’ zegt moeder Danielle Meitiv, ‘omdat volwassenen hen dagelijks op straat aanspreken.’ Voorbeeld: De kinderen zijn door hun vader naar een speelplaats gebracht op 1,5 km van hun huis. Ze gaan lopend terug naar huis. De route loopt via een voetpad langs een drukke weg, Georgia Avenue. Toen ze halfweg waren, merkte een automobilist de kinderen op. Hij belde het alarmnummer 911, twee politieauto’s met zwaailichten rukten uit en reden de kinderen klem. De kinderen werden thuisgebracht, begeleid door de agenten en een medewerker van de gealarmeerde kinderbescherming. Alexander moest een verklaring tekenen, waarin hij beloofde dat hij de kinderen geen moment meer uit het oog zou verliezen. Pas daarna vertrokken ze.

De kinderbescherming heeft Danielle en Alexander vorige maand formeel berispt wegens ‘verwaarlozing’. Het echtpaar is in beroep gegaan, maar kan in het ergste geval de ouderlijke macht kwijtraken. (...) Amerikanen zijn voortdurend bezorgd over hun kinderen. Overal dreigt gevaar: een kind kan een ongeluk krijgen, verdwalen, stikken in een pinda, lage rapportcijfers halen, of een enge ziekte krijgen. Het ergste scenario: een kind kan ontvoerd worden door een vreemde. Het is een angst die voortdurend gevoed wordt door populaire opvoedingsblogs en nieuwsprogramma’s met maar één boodschap: uw kind is niet langer veilig. (...) Staten hebben regels vanaf welke leeftijd een kind thuis alleen mag zijn, dus niet eens buiten. Maryland, waar de familie Meitiv woont, is mild: 8 jaar. In Illinois mag een kind pas vanaf zijn veertiende alleen thuis zijn.

We zijn hier gewend om allerlei Amderikaanse gewoonten en gebruiken over te nemen. Ook hier wordt nogal eens de indruk gewekt dat het niet zo veilig is op straat. Als er dan echt iets aan de hand is laten de overheid en andere instanties het afweten. Gisteren werd een man tot 18 jaar gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij zijn verstandelijk gehandicapte stiefdochter (20) had doodgeslagen. Het gezin stond bekend als 'probleemgezin' en niet minder dan zevenentwintig (27!) instanties hielden zich ermee bezig. Er scheen alleen nogal een gebrek te zijn aan enige coördinatie.

Je kunt, zoals in de VS, de gekste regeltjes bedenken  en de vreemdste ideeën hebben, maar worden onze kinderen daar echt veel gelukkiger van?

EXOOT

Af en toe zie ik er vanuit mijn huiskamer een voorbij vliegen: een halsbandparkiet.

Deze exoot - hij hoort hier helemaal niet 'in het wild' voor te komen - is al geruime tijd, zo ongeveer sinds de zeventiger jaren van de vorige eeuw, een veel geziene gast in Amsterdam en omgeving. Over de herkomst doen allerlei verhalen de ronde. Een van de bekendste is dat een oud vrouwtje een paartje dat zij thuis had in het Vondelpark zou hebben losgelaten. Dat is volgens een artikel in Het PAROOL niet waarschijnlijk: Een enkel paar­tje kan broeden tot het een ons weegt, zegt stadsecoloog Remco Daalder, maar voor het ontstaan van een gezonde populatie zijn minstens enkele tientallen mannetjes en vrouwtjes nodig. Volgens de laatste telling vlieger er in Amsterdam momenteel zo'n vierduizend halsbandparkieten rond.

Een mogelijke verklaring schuilt in de aanwezigheid van een grote kolonie halsbandparkieten op een steenworp afstand van het Vondelpark in die jaren, namelijk op de zolder van het gebouw van het Amerikaanse bedrijf Sperry Remington op de Overtoom 263-271. (...) In 1977 werd het bedrijf opgesplitst en verhuisden de nieuwe onderdelen naar Zaandam en Woerden. Sloothaak (oud-medewerker van het bedrijf): 'Ik ben er niet bij geweest, maar ik vermoed dat bij de ontruiming de ramen van de zolder zijn opengezet. De vogels vangen was onmogelijk.'

Weer wat geleerd.

TEST

Omdat het nu eenmaal Pasen was, had Het PAROOL croissants laten testen van tien verschillende producenten/leveranciers. Een goede croissant is niet te groot, niet te klein, niet te luchtig, vol boter, maar niet te vet, krokant, maar niet zo dat je met een mond vol schilfers zit.

Hoe zinnig is het testen van croissants? Je kunt ze lekker vinden, maar je kunt heel goed zonder, als je je een gewone boterham of broodje kunt veroorloven. Voor mij is een croissant letterlijk 'gebakken lucht'.

Als beste croissant (in Amsterdam) kwam uit de bus die van het Vlaamsch Broodhuys. Wat moet je met die wetenschap? Dat Broodhuys bevindt zich in de Constantijn Huygensstraat, dichtbij de Overtoom. Toen ik nog op de Geuzenkade woonde kocht ik daar wel eens brood, want het kostte me minder dan tien minuten om daar te komen. Als ik nu een keer de lekkerste croissants zou willen eten, zou ik echt geen uur (heen en terug) gaan fietsen om ze bij het Broodhuys te gaan halen. Evenmin zou ik zo'n reis maken voor 'de beste oliebol' of 'de beste haring', die ook elk jaar opnieuw getest worden. Wie doet er eigenlijk iets met zulke tests?

FAILLIET

In Trouw las ik een artikel van Stijn Fens onder de kop: Het Paasfeest in Nederland is failliet.

Net als banken in moeilijkheden door de overheid geholpen kunnen worden, zou er een opkoopregeling voor failliete feestdagen moeten komen. De regering stelt een strak regime in. Op paaszaterdag zijn alle winkels voortaan dicht, er wordt niet gesport, treinen en bussen rijden na acht uur 's avonds niet meer. Het land valt stil en verandert in een grote graftombe. Is het Fens nooit opgevallen dat de meerderheid van de Nederlandse bevolking niet in (een) God gelooft? Die mensen hebben geen flauw idee wat de betekenis van Pasen is. Die weten alleen dat ze een extra lang weekend hebben om naar de camping of de meubelboulevard te gaan. De supermarkten hebben er de afgelopen weken ingeramd dat we op zijn minst feestelijk moeten ontbijten. Fens stelt de vraag: Wist u trouwens dat de website van deze supermarktketen meer dan vijfhonderd paasrecepten bevat? Ik dacht dat we ons alleen tijdens de Kerstdagen moesten uitsloven bij het bereiden van maaltijden.

Over vijftig dagen is het Pinksteren. Bij mijn weten heeft de commercie daar nog niets bij bedacht. Dat Christelijke feest heeft iets te maken met de Heilige Geest. Misschien kunnen spirituele organisaties daar iets bij bedenken.

We houden het wel droog vandaag, geloof ik, maar echt lekker weer wordt het nu ook weer niet. Ik weet niet wat jullie doen, maar ik houd het vandaag bij lezen met op de achtergrond de Ronde van Vlaanderen.

PONTON

Ik heb, dankzij Het PAROOL, weer iets bijgeleerd: 70 jaar geleden werd in de Tweede Wereldoorlog een brug van ponten over het IJ gemaakt, zodat mensen naar Noord konden om hun honger te stillen. Op 5 mei aanstaande wordt deze brug opnieuw aangelegd.

Natuurlijk was er in Noord geen eten te vinden. Stedelingen trokken de stad uit naar omliggende boerderijen om hun laatste bezittingen te ruilen voor bijvoorbeeld een zak aardappelen. Vanuit Amsterdam liepen zij, over de pontonbrug, naar Waterland en zelfs naar West-Friesland. Velen overleefden op deze tocht de heftige kou niet.

Dit jaar worden er geen ponten gebruikt, maar pontons. Ze vormen een tijdelijk, drijvend monument. Er is een speciale website.

Officiële feestelijkheden hebben vaak een oubollig karakter. Ik vind dit een behoorlijk leuk idee.

AFWEZIG

Gisteren verliet ik om 09:30 uur mijn woning. Vannacht om 00:20 uur keerde ik weer terug. Tussen die tijd had ik mij door Connexxion, NS en Arriva laten vervoeren naar het rustieke Drentse Dalen, waar ik vis à vis weer eens kon bijpraten met schoonzus en zwager, en vice versa. Ik had dus nauwelijks tijd en gelegenheid mijn Beggartalk van hedenochtend voor te bereiden en te schrijven. Dus: ...