Taalfout

Deze zin haal ik uit een artikel in Het PAROOL van gisteren over Sail 2015: De huidige organisatie ligt voor op schema en zijn de kosten beduidend lager dan bij de vorige editie. Welke bijna klassieke taalfout treffen we in deze zin aan?

Sarek

Als je even tijd hebt (18 minuten is voldoende) kijk dan eens naar het filmpje hieronder dat ik op YouTube vond. Het is opgenomen in Sarek, het nationale park in Zweeds Lapland waar ik diverse trektochten - de eerste 50 jaar geleden -  heb gemaakt.



Ik was opnieuw gefascineerd door die beelden van grote, kale leegte. Ik was er vrijwel altijd met iemand anders, vier keer met Boukje, andere keren met een vriend. Eén tocht liep ik daar twee weken in mijn eentje en als ik nu die beelden zie sta ik zelf verbaasd dat ik het er, niet alleen toen, maar ook al die andere keren, zonder ongelukken heb afgebracht. Hier in Nederland struikel ik over een lucifer op een geplaveide weg. Als je de film hebt gezien zal de afwezigheid van geplaveide paden je zijn opgevallen. Toch is het ergste wat mij daar is overkomen een gekneusde duim.

Af en toe zie je iemand door een rivier lopen. Dat zijn nog de simpele.Van die stokken gebruikte ik nooit. Ik had liever mijn handen vrij. Als het echt moeilijk werd, staken we de rivieren hand in hand over.

Coalitie

VVD-premier Rutte wil snel een vuist maken, schrijft de Volkskrant. PvdA-Kamerlid Michiel Servaes meent dat Nederland 'volop mee moet doen met de internationale aanpak van IS' (...) 'Het is onbegrijpelijk dat Nederland niet deelneemt aan de coalition of the willing om de opmars van de gruwelijke terreurorganisatie IS te stoppen', zegt ChristenUnie-Kamerlid Joël Voordewind. Ook D66 vindt dat Nederland meer moet doen.

Helaas, Barack Obama heeft Nederland niet uitgenodigd om aan die coalitie mee te doen, want Nederland levert alleen assistentie die niet direct dodelijk is', zegt een bron. We worden, begrijp ik, pas voor vol aangezien als we mee willen doen aan het daadwerkelijk dood schieten van IS-strijders. (Met de kans uiteraard dat die terug schieten.) Bij de oorlog in Irak hebben we wel meegeschoten en we kunnen nog dagelijks zien tot welke successen dat heeft geleid. Een hoge militair refereert aan de Libië-crisis, toen de Belgen bommen wierpen en Nederland niet. 'Dat is internationaal opgemerkt en heeft betekenis voor onze uitstraling.' Ik heb niet het idee dat het nu in Libië beter zou gaan (het is er nu één grote janboel) als wij daar ook wat bommen hadden laten vallen.

Zo ongeveer sinds de Eerste Wereldoorlog is 'het Westen', na het verslaan van het Ottomaanse rijk, zich nadrukkelijk gaan bemoeien met het Midden-Oosten. De thans nog geldende landsgrenzen werden bepaald. Mede daardoor zijn de Koerden  over diverse naties verspreid. We bestrijden er dictators en andere dictators ondersteunen we. We bestrijden de Moslimbroeders in Egypte en zijn dikke vrienden met het fundamentalistisch/salafistisch/wahabitisch regime in Saoedie-Arabië.

De VS zijn voortdurend  bezig hun belangen (whatever) te verdedigen. Ze hebben daarvoor een grote krijsmacht tot hun beschikking, die ze met alle plezier waar ook ter wereld inzetten. Hebben ze nou echt die paar honderd Nederlandse militairen ook nog nodig?

Vijand

Kunnen we niet meer zonder vijand? Volgend jaar kunnen we vieren dat we al 70 jaar geen oorlog meer hebben gevoerd in Europa. Dat wil zeggen het Europa van de EU. In Bosnië-Herzegowina, Kroatië, Servië, Slovenië en Kosovo liggen de herinneringen aan oorlog nog vers in het geheugen. In Oekraïne is momenteel een oorlog aan de gang.

Al kort na de Tweede Wereldoorlog ontstond de Koude Oorlog. Een sterke bondgenoot uit de Tweede Wereldoorlog werd een nog sterkere vijand. Dankzij de wederzijdse afschrikking door kernwapens bleef de oorlog koud.

De val van de Berlijnse Muur in 1989 luidde het einde van de Koude Oorlog in. Ineens zaten we zonder vijand. Maar niet voor lang. 9/11 en aanslagen in Madrid en Londen maakten duidelijk dat er een nieuwe vijand was: Al Qaida. De 'War on Terror' ging van start

Voor zover ik weet heeft Al Qaida al geruime tijd in Europa en de VS weinig van zich laten merken. Het zijn vooral daaraan gelieerde groeperingen in Afrikaanse landen die van zich doen spreken. En wij dan?

Hoeven wij niet bang meer te zijn? Ja, wel degelijk! Voor de Islamitische Staat. Daar worden Nederlanders omgevormd tot terroristen. Gemeenten, Jeugdzorg, Kinderbescherming kunnen over moeilijke gezinnen allerlei berichten krijgen, maar er gebeurt niets tot kinderen worden ontvoerd en vermoord. Maar één ambtsbericht van de AIVD is voldoende om ouders in het gevang te zetten en kinderen bij pleeggezinnen onder te brengen.

We leven, ondanks onze vrees, in een rechtsstaat. Ik moest denken aan die beroemde uitspraak van een boer die een geschil had met Frederik de Grote, koning van Pruisen: "Er zijn nog rechters in Berlijn."

Omweg

Moeten we nou echt de paspoorten afpakken van die jonge mensen die naar Syrië willen afreizen om daar 'afvalligen' en andere ongelovigen te bestrijden? De vrees schijn te bestaan dat deze mensen nog radicaler terugkomen dan ze vertrokken zijn en na terugkomst hier aanslagen gaan plegen. Minister Plasterk zei gisteren in 'WNL op zondag' dat inmiddels 30 jihadstrijders uit Syrië of Irak zijn teruggekeerd. Die hebben hier nog geen aanslagen gepleegd.

Wanneer die jihadstrijders hier tot aanslagen willen overgaan hebben ze wel een merkwaardige, feitelijk levensgevaarlijke, omweg gevolgd. Als je bereid bent je leven op het spel te zetten in een ver land, ben je naar mijn idee al aardig radicaal. Hoeveel radicaler kun je nog worden? Mohammed B. had er geen buitenlandse reis voor nodig om radicaal genoeg te zijn voor de moord op Theo van Gogh.

O ja, er was die man die na terugkomst uit Syrië een aanslag pleegde in een museum in Brussel. Had hij die aanslag niet gepleegd als hij niet in Syrië was geweest?

Het zal wel nergens op slaan, maar naar mijn idee zijn er dit jaar in ons land meer moorden gepleegd in het criminele dan in het terroristische milieu. De kans om bij een 'familiedrama' om het leven te komen is volgens mij ook statistisch hoger.

Ik geloof direct dat er een aantal doorgedraaide moslimjongeren is, die potentieel gevaarlijk zijn voor onze samenleving. Als zij willen afreizen naar het Midden-Oosten om zich daar nuttig te maken voor wat zij een goede zaak vinden: laat ze gaan! Ze lopen daar kans op meer tegenstand (Amerikaanse raketten bijvoorbeeld) dan wat AIVD- en politieagenten.

Opluchting

In een reactie op Beggartalk van afgelopen vrijdag schreef Janne: “Dat is toch een reden tot optimisme”. Dat ging dus over dat vlekje op mijn rechterlong dat kleiner was geworden. Iedereen zal het, mag ik aannemen, met die reactie eens zijn.

Het merkwaardige was – ik realiseerde me dat toen ik twee boterhammen met kaas en een kopje koffie nuttigde die ik na de 'longpunctie' nog kreeg voorgezet in het ziekenhuis – dat ik helemaal geen gevoel van opluchting heb ervaren, toen de arts mij vertelde over dat afnemende vlekje, waardoor de longpunctie, althans voorlopig, overbodig was. Ik nam het zogezegd voor kennisgeving aan. Waarom sprong ik geen gat in de lucht?

In het algemeen heb ik geen aansporingen nodig om optimistisch te zijn, maar meer nog dan dat ben ik realistisch. Een tijdje geleden schreef ik hier: "Ik realiseer me wel degelijk dat ik te horen zal kunnen krijgen dat ik longkanker heb." (Onderstreping toegevoegd.) Ik had het daar over een mogelijkheid, niet over de realiteit. En het was zeker niet de enige mogelijkheid. Waarom zou ik me zorgen maken over die ene, slechtst denkbare mogelijkheid?

Als je je geen zorgen hebt gemaakt ervaar je geen opluchting als blijkt dat die zorgen, waarschijnlijk, ook overbodig waren. Zo simpel is het eigenlijk.

En verder blijf ik de toekomst natuurlijk optimistisch tegemoet zien.

Naakt

Omdat ik een vakantie nog wel eens wil doorbrengen in een 'resort' of op een andere plek waar je geen kleding hoeft te dragen, ben ik lid van de NFN, de Nederlandse Federatie van Naturistenverenigingen. Ik ontvamg dus ook het maanblad en regelmatig e-mails. Eergisteren kreeg ik er weer zo een. Die ging over een expositie van werken van Van Gogh in de Beurs van Berlage, niet de originele werken maar digitale kopiën.

In de mail lees ik o.a.: "De oorspronkelijke heldere kleuren van de schilderijen zijn digitaal hersteld. De organisator toont ze in het helle licht waarin Van Gogh ze schilderde. Zonder omlijsting of andere aankleding, puur en naakt. Vandaar ook de link met het naturisme.

Kom genieten
NFN-leden én maximaal 3 introducés krijgen de kans om een avond naakt van de tentoonstelling te genieten."

Ik waande mij  even terug in de roerige jaren van de 'seksuele revolutie'. Toen las ik eens een advertentie in het blad 'Sekstant' van de NVSH, waarin werd opgeroepen tot deelname aan een clubje voor naaktklaverjassen. Ik kon me van allerlei aantrekkelijks voorstellen bij naakt zijn, maar op klaverjassen was ik nooit gekomen.

Er zijn diverse situaties waarin ik graag in mijn blootje loop, zoals aan een strand. Op warme zomerdagen doe ik het in eigen huis ook graag. Ik heb geen overburen, die er aanstoot aan zouden kunnen nemen. Maar ik zie nog niet de meerwaarde van het naaktlopen bij het bekijken van de werken van Van Gogh. Of gaat het om het gezellig bloot samenzijn na afloop bij het 'gratis' drankje dat bij de toegangsprijs van 10 euro is inbegrepen?

Zien we hier het begin van een nieuwe trend? 'Naakt en cultuur'? Naaktlopen bij Pinkpop en Oerol, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen, maar naakt zitten luisteren naar 'Lieder eines fahrenden Gesellen' van Mahler in het Muziekgebouw aan het IJ zie ik mij nog niet direct doen.