Werven

In een bekend verhaal uit het Nieuwe Testament maakt Jezus zich kwaad op de geldwisselaars in de tempel in Jeruzalem. Hij gooit ze eruit onder het motto: "Maak het huis mijns Vaders niet tot een huis van koophandel." De Spaanse bisschoppen, begrijp ik uit een artikel in Trouw, maken van de kerk een arbeidsbureau: 'Ik bied je geen fantastisch salaris, maar ik bied je een vaste baan.' Met een online campagne speelt de Spaanse rooms-katholieke kerk sinds deze maand in op de grote werkloosheid in het land. 'Er wacht je eeuwige welvaart', beloven geestelijken in een YouTube-filmpje.

De kerk had ook nog kunnen wijzen op de mooie carrièrekansen. Je zou het kunnen brengen tot bisschop van Rome, maar ook aartsbisschop ergens in Spanje is een niet-onaardige positie. Maar wat moet je hier nou mee als doordeweekse Spaanse rooms-katholiek? Je bent werkeloos en zit de hele dag thuis, waar je vrouw niet zo goed tegen kan. Je kinderen hebben ook geen baan en zitten ook thuis. Dat moet wel tot spanningen leiden. Daar kun je wel enige troost en bijstand bij gebruiken. Van oudsher ging je dan naar meneer pastoor. Die zag het immers als zijn roeping de treurenden te troosten. Die kon ze vertellen dat al die ellende maar tijdelijk was. Uiteindelijk zou er een eeuwigheid van geluk aanbreken.

Nou, vergeet die roeping maar. Meneer pastoor was het ook zat een hele dag tegen een stel chagrijnige ouders aan te kijken. Zijn vriendinnetje zag het ook niet meer zitten. Een maandsalaris van 700 á 800 euro is dan wel geen vetpot, maar het is meer dan een uitkering, als je die al krijgt. Dan neem je dat celibaat op de koop toe. Hoewel, als je toch al niet op grond van een principe of een ideaal voor die baan koos, dan neem je het voor de rest ook niet zo nauw. Wellicht is er een werkloze vrouw te vinden die 'huishoudster' wil worden. De campagne van de Spaanse kerk is nu wel erg eenzijdig op werkloze mannen gericht. Ik zou er nog een YouTube-filmpje tegenaan gooien.
x

Wantrouwen

In de verre oudheid had men het gezegde: Wantrouw de Grieken, vooral als ze met geschenken komen. Daar moest ik gisteren aan denken toen in 'Buitenhof" de 'machtigste man van Nederland', Bernard Wientjes, het opperhoofd van de Nederlandse werkgevers,  aan het woord was. Volgens Wientjes zijn de werkgevers bereid tienduizenden wsw'ers en wajongers aan een baan te helpen. Ze zijn ook bereid zieke werknemers gedurende een half jaar uit eigen zak door te betalen. Aan de hypotheekrenteaftrek mag gemorreld worden. Dat is allemaal niet niks. In de Volkskrant lees ik: 'Ik ben dan wel bereid om meer wajongers en mensen uit de sociale werkplaats aan te nemen door middel van een fonds'. (Onderstreping toegevoegd.)

Wat Wientjes er niet bij zei is hoe dat fonds tot stand komt. Stoppen alle werkgevers, en alleen zij, daar geld in om hun collega's te ondersteunen bij het betalen van de wsw'ers en wajongers die ze in dienst nemen? Of moet 'de overheid' (wij met ons allen dus) daar ook geld aan bijdragen? Hij wil in ieder geval dat er op drie belangrijke terreinen wordt bezuinigd: de arbeidsmarkt, de huizenmarkt en de zorg. (...) 'Er moeten draconische maatregelen worden genomen.' Op drie nogal belangrijke terreinen dus (werken, wonen en zorg) moeten wij met ons allen met minder genoegen nemen. En dat allemaal om onze 'Triple A status' te behouden en dat kan alleen als we aan die bekende 3%-norm voldoen.  Daaraan zitten ze momenteel in het Catshuis druk te werken. Zullen ze daar even blij zijn met Wientjes. Ik ben voorlopig nog even niet blij.
x

Speeltuin

'We willen bijvoorbeeld speeltuinen opknappen.' Dat liet Occupy'er Jet weten aan Trouw. op de vooravond van het vertrek van het Beursplein. Het lijkt me een goed idee, want hun tentenkamp op het was niet veel meer dan een speeltuin. Ik ben er wel eens gaan kijken, maar ik werd er niet echt geïnspireerd tot gedrag dat zou kunnen leiden tot substantiële veranderingen in ons (neo)kapitalistische systeem. In feite deden ze niet meer dan het meisje dat mij gisteren in het winkelcentrum aansprak om mij een (tijdelijk goedkoop!) abonnement aan te smeren op 'Voetbal International'. Dat is een blad voor voetballiefhebbers en dat ben ik niet. Maar die Occupy'ers hadden toch dingen te melden, waarin ik wel geïnteresseerd ben? Zeker, maar hadden ze iets te melden dat ik nog niet wist? Ze hoefden mij niet meer te overtuigen. Ik lees wel eens een krant. Ik lees zelfs wel eens een boek en niet alleen romans. Ik ben niet toevallig lid van een een nogal linkse partij. Hoeveel regelmatige bezoekers van Beursplein 5, waar dagelijks de AEX-index wordt bepaald, hebben die Occupy'ers eigenlijk op andere gedachten gebracht?

Ik ben trouwens wel benieuwd naar het aantal Occupy'ers dat daadwerkelijk aan de slag gaat in speeltuinen. Hopelijk wijdt Trouw daar over een tijdje nog een artikel aan.
x

Callcenter

Wanneer je je niet lekker voelt en de huisarts belt voor een afspraak, krijg je de assistente aan de lijn die begint met je allerlei vragen te stellen. Veel mensen ergeren zich daaraan, want wat weet die assistente er nou van? Die heeft voldoende opleiding, o.a. van haar eigen baas, om te weten welke vragen ze moet stellen en wat ze met de antwoorden moet doen. Vaak zal dat zijn: de gewenste afspraak maken.

Het gevolg van het consult bij de huisarts kan zijn dat je je baas moet melden dat je niet komt werken. In het huidig tijdsgewricht bel je dan met een arbo-dienst, die door je baas is ingehuurd, Daar werken (bedrijfs)artsen die moeten beoordelen of je echt niet in staat bent om te werken. Ook die krijg je niet direct aan de lijn. Je komt bij een callcenter terecht. De medewerkers daarvan vragen je ook de hemd van het lijf, maar ik vrees dat die minder opleiding hebben dan de gemiddelde doktersassistente. Uit diverse uitzendingen van consumentenprogramma's is inmiddels wel duidelijk geworden, dat callcenters er vooral zijn om de belangen van de opdrachtgever, niet die van de cliënt te behartigen. Dat is dan nog daar aan toe, maar het wordt pas echt vervelend als de bedrijfsarts er alles aan doet om jou gezond te 'verklaren', d.w.z. in staat tot werken. Dat wil zijn opdrachtgever, jouw baas, namelijk en als de bedrijfsarts dat niet snel genoeg doet, kost dat de baas geld. Dan zoekt hij wel een een andere arbo-dienst, die daar wat makkelijker mee is. Die bedrijfsarts moet al helemaal niet tegen de baas zeggen dat de oorzaak van het ziekteverzuim best eens aan het bedrijf zelf kan liggen en dat hij middelen ziet om dat te verbeteren. En daarvoor is hij ook ingehuurd.

In het programma 'Zembla' is ook duidelijk geworden dat bij de beoordeling van het ziekteverzuim de privacyregels nogal eens geschonden worden.

Zijn er mensen die zich ten onrechte ziek melden? Reken maar! Er mag dus best gecontroleerd worden. Maar dan wel door een onafhankelijke arts in een persoonlijk onderzoek en niet door een callcentermedewerker die een checklistje afwerkt.
x

Neologisme

De bladeren zijn nog niet eens aan de bomen verschenen. Er was gedurende enkele uren ijs te zijn, maar dat was alleen in het ijsstadion Thialf en dat gebeurde pas 's middags, maar toch slaagden Pro Rail en NS er voor de zoveelste keer weer eens in een prima chaos in het openbaar te bewerkstelligen. Maar laten we die chaos eens van de zonnige kant bekijken. Die heeft in ieder een mooi neologisme opgeleverd. Ik hoorde een woordvoerster zeggen dat NS en ProRail het deze keer niet zouden houden bij de gebruikelijke excuses en gratis kopjes koffie en thee. Nee, ze gaan de chaos deze keer eens goed UITEVALUEREN.

Wat leer ik hier uit? We hebben eerder zo'n chaos gehad. Het kan niet anders of toen zijn het ontstaan ervan en de genomen maatregelen geëvalueerd. Daar kun je van leren, toch? Maar kennelijk zijn ze daarin niet ver genoeg gegaan. Dus nu gaan ProRail en NS net zo lang door tot alles is uitgeëvalueerd. Geen mogelijkheid tot chaos blijft onbesproken. Alle mogelijke oplossingen worden op een rijtje gezet en als het lukt worden die allemaal in protocollen vastgelegd. Als het meezit gebeurt dat ook nog eens op een transparante wijze en het lijkt me voor de hand te liggen dat  uitsluitend robuuste maatregelen in overweging genomen worden. Het management zal zijn verantwoordelijkheid nemen. Ik vermoed dat de Tweede Kamer een spoeddebat zal aanvragen, waarin Melanie Infrastructuur zal zeggen dat de de gepaste maatregelen zal nemen. Ik ga er vanuit dat bij een volgende chaos niet alleen koffie en thee worden uitgedeeld, maar ook streekgebonden traktaties: in Limburg vlaaien, in Brabant Bossche bollen en in het Gooi Weesper Moppen. Die kan ik zo uit mijn hoofd opnoemen, maar een beetje subwerkgroep zal er meer kunnen achterhalen. Een andere werkgroep zal zich bezighouden met 'smoesen', mooie moeilijke woorden die niets betekenen, maar de indruk wekken dat ProRail en NS er bovenop zitten. Voordat de bladeren weer gaan vallen zullen ze er wel uit zijn.
x

Toezicht

De overheid moet niet alles (willen) doen. Dat leidt maar tot bureaucratie. Dus we hebben de afgelopen jaren een soort wildgroei gezien van allerlei toezichthouders, zoals de Nma (Nederlandse Mededingingsautoriteit) en de AFM (Autoriteit Financiële Markten. De Opta houdt in de gaten of we niet teveel betalen voor onze telecommunicatie. Gaat alles hier nu een stuk beter? Ik twijfel daar enigszins aan. Zeker nu ik in Trouw lees dat er ook zoiets is als een CFV, het Centraal Fonds Volkshuisvesting. Dat houdt toezicht op de financiële handel en wandel van de woningbouwcorporaties. Tenminste, dat had ze moeten doen. Maar zoals bekend is er al weer een kudde kalveren verdronken en nu gaan ze dan weer de putten dempen. Falen wil CFV-directeur Van der Moolen het niet noemen. "Misschien een beetje naïef. Met de wijsheid achteraf hadden we er scherper naar moeten kijken."

Ik ben zo vrij te zeggen dat Van der Moolen wel degelijk gefaald heeft. Hij heeft namelijk niet gedaan waarvoor hij was ingehuurd. De overheid die hem heeft benoemd heeft net zo hard gefaald. Die had de inmiddels ontslagen directeur van Vestia op die plek moeten zetten. Die wist namelijk precies hoe je toezichthouders om de tuin moest leiden. Die had de benodigde wijsheid (slimheid, kun je beter zeggen) al vooraf in huis. We hebben daar een mooi gezegde voor: Met boeven vang je boeven.
x

Slippendrager

Krijgen we er nou nog een eenmanspartij bij in de Tweede Kamer? De PVV van Geert Wilders hadden we al. Blijft Hero Brinkman gewoon zitten, nu hij het kamp van Geert heeft verlaten? De PVV is nooit een partij geweest. Dat wist Hero toen hij eraan begon. Van meet af aan was hij, net als zijn fractiegenoten niet meer dan een meeloper. Slippendrager is in dit verband een nog iets betere benaming. Het verschil tussen Hero en de andere slippendragers is dat hij eigenwijs is en er per se een andere mening dan het enige partijlid op na wilde houden. Hij koesterde een illusie: het democratiseren van een partij waarvan hij geen lid was. Hij kan nu een fractie vormen, waarin hij geen last heeft van andersdenkenden. Trouw schrijft: Brinkman weet nog niet wat hij nu gaat doen. 'Daarover ben ik nog met mezelf in beraad.' Wilders is ook voortdurend met zichzelf in beraad en dan volgt er weer een oprisping die via Twitter verspreid wordt. Gaat Hero nu ook twitteren? Brinkman is naar eigen zeggen niet boos op de fractieleden van de PVV, 'en al helemaal niet' op de fractieleider. 'Ik heb respect voor Geert Wilders, en dat zal ook altijd zo blijven.' Eigenlijk verandert er dus helemaal niets. Als Hero zijn Kamerzetel warm blijft houden, zal hij ook het Kabinet blijven gedogen. Dat hij het niet eens is met dat 'Polenmeldpunt' heeft met de praktische politiek immers weinig te maken. Maar nu wil Alexander Pechtold (van D66) een uitspraak van de Tweede Kamer over twee punten waarop Hero Brinkman duidelijk afwijkt van de PVV-fractie, waar hij vandaag uit stapte. De Tweede Kamer heeft toch wel wat anders te doen?

x